راضى و قانع شود؛ زمين را به يارى خدا پر از عدالت كند آنچنانكه پر از ستم شده است؛ خدا را آنچنانكه شايسته است بپرستد؛ براى خود دربان و نگهبان اختيار نكند و ...[١]

چنانكه ملاحظه مى شود امام مهدى (ع) در اين پيمان نامه نه تنها از يارانش مى خواهد كه از هرگونه آلودگى و پليدى به دور باشند، بلكه خود نيز متعهد مى شود از همه آنچه يارانش را از آنها منع كرده دورى گزيند و در زندگى خود همان راه و روشى را پيش گيرد كه يارانش را بدان دعوت كرده است.

علاوه بر پيمان نامه ياد شده امام مهدى (ع) در نخستين سخنرانى خود پس از ظهور نكاتى را يادآور مى شوند كه آنها نيز به خوبى راه و روش مبتنى بر عدالت و پرهيزكارى آن حضرت را روشن مى سازد. متن اين سخنرانى به نقل از امام باقر (ع) چنين است:

مهدى هنگام نماز عشاء در مكه ظهور مى كند در حالى كه پرچم رسول خدا، كه درود خدا بر او و خاندانش باد، و پيراهن و شمشير او را با خود دارد و داراى نشانه ها و نور و بيان است. وقتى نماز عشاء را به جا آورد با صداى رسا و بلند خود مى فرمايند: اى مردم! خدا را به ياد شما مى آورم. شما اينك در پيشگاه خدا ايستاده ايد. او حجت خود را برگزيد و پيامبران را برانگيخت و كتاب [آسمانى‌] فرو فرستاد و شما را امر كرد كه چيزى را شريك او قرار ندهيد و از او و فرستاده اش اطاعت و فرمانبردارى كنيد و زنده نگه داريد آنچه را كه قرآن زنده كرده است و بميرانيد آنچه را كه او ميرانده است. هواداران راستى و هدايت و پشتيبان تقوى و پرهيزگارى باشيد؛ زيرا نابودى و زوال دنيا نزديك شده و اعلام وداع نموده است. و من شما را به خدا و رسولش و عمل به كتاب خدا و ترك باطل و احياى سنت او دعوت مى كنم. سپس او، بدون قرار قبلى، به همراه سيصد و سيزده مرد، به شمار ياران بدر، كه همچون ابر پاييزى پراكنده اند و زاهدان شب و شيران روزند، ظهور مى كند و خداوند سرزمين حجاز را براى مهدى مى گشايد و او هر كس از بنى هاشم را كه در زندان به سر مى برد، آزاد مى سازد. آنگاه درفش هاى سياه در كوفه فرود مى آيد و گروهى را به جهت بيعت به سوى مهدى روانه مى سازند و آن حضرت لشكريان خود را به سراسر جهان گسيل داشته و ستم و ستم پيشگان را از ميان برمى دارد و همه سرزمين ها به دست او به راستى و درستكارى درمى آيند.[٢]

در مورد سيره و روش زندگانى امام مهدى (ع) روايات فراوانى نقل شده كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مى كنيم:

امام صادق (ع) خطاب به ياران خود كه نسبت به ظهور قائم (ع) بى تابى مى كردند، مى فرمايد:

چرا در مورد ظهور قائم اين همه شتاب مى كنيد؟! به خدا سوگند كه او لباس خشن مى پوشد، طعام خشن (بى خورشت) مى خورد و ... از سيره جدش رسول خدا، كه درود و سلام خدا بر او باد، پيروى مى كند و زندگانى او مانند زندگى امير مؤمنان، كه بر او درود باد، است.[٣]

توجه به روايت زير ما را در درك‌