ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - غمين مباش

غمين مباش برادر، كه يار مى آيد

قرار بخش دل بيقرار مى آيد

به رغم ظلمتيان، دل به تيرگى مسپار

فروغ مهر پس از شام تار مى آيد

خزان گل به سرآيد، پس از تهاجم دى‌

به شاخه، شاخه گل، نوبهار مى آيد

دل از غبار ملالت، زلال آينه بخش‌

كه بى غبار گل انتظار مى آيد

تغافل من و تو، موجب تأخّر اوست‌

بيا و خانه بيارا، نگار مى آيد

لطافتيست به طبع وصال جوى شما

وَافن يكاد بخوان، گلعذار مى آيد

ز اشك ديده تو، جنس مژده مى بارد

چو از كرانه يكى تكسوار مى آيد

بيا و دست «پريشان» بگير و نفدبه بخوان‌

كه يار رفته سفر آشكار مى آيد