چه اين قدرت بتواند خود را مستقرتر و پايدارتر كند، نظم ظالمانه و شيطانى دنيا بيشتر تهديد مى شود. بعضى ها بى‌توجه، از جدايى دين و سياست حرف مى زنند؛ يعنى دين را به گوشه‌هاى خلوت برانند و انسان ديندار، فقط به نصيحت اكتفا كند. در اينجا نصيحت نمى تواند كارى بكند.

آنچه مى تواند قدرت ها را مهار و تهديد كند و با ظلم و فساد مقاومت كند و ريشه ظلم و فساد را بركند يا آن را متزلزل كند، قدرت الهى و اسلامى است؛ قدرت سياسى اى است كه در اختيار احكام اسلامى باشد. امام زمان، ارواحنا فداه، با اقتدار و قدرت و تكيه بر توانايى اى كه ايمان والاى خود او و ايمان پيروان و دوستانش، او را مجهز به آن قدرت كرده است، مى رود گريبان ستمگران عالم را مى گيرد و كاخ هاى ستم را ويران مى كند. درس ديگر اعتقاد به مهدويت و جشن هاى نيمه شعبان براى من و شما اين است كه هر چند اعتقاد به حضرت مهدى، ارواحنا فداه، يك آرمان والاست و در آن هيچ شكى نيست؛ اما نبايد مسأله را فقط به جنبه آرمانى آن ختم كرد- يعنى به عنوان يك آرزو در دل، يا حداكثر در زبان، يا به صورت جشن- نه، اين آرمانى است كه بايد به دنبال آن عمل بيايد. انتظارى كه گفته اند، فقط نشستن و اشك ريختن نيست؛ انتظار به معناى اين است كه ما بايد خود را براى سربازى امام زمان آماده كنيم. سربازى امام زمان، كار آسانى نيست. سربازى منجى بزرگى كه مى خواهد با تمام مراكز قدرت و فساد بين المللى مبارزه كند، احتياج به خودسازى و آگاهى و روشن بينى دارد. عده اى اين اعتقاد را وسيله اى براى تخدير خود يا ديگران قرار مى دهند؛ اين غلط است. ما نبايد فكر كنيم كه چون امام زمان خواهد آمد و دنيا را پر از عدل و داد خواهد كرد، امروز وظيفه اى نداريم؛ نه، به عكس، ما امروز وظيفه داريم در آن جهت حركت كنيم تا براى ظهور آن بزرگوار آماده شويم. شنيده ايد، در گذشته كسانى كه منتظر بودند، سلاح خود را هميشه همراه داشتند؛ اين يك عمل نمادين است و معنايش اين است كه انسان از لحاظ علمى و فكرى و عملى بايد خود را بسازد و در ميدان هاى فعاليت و مبارزه، آماده به كار باشد. اعتقاد به امام زمان، به معناى گوشه گيرى نيست. جريان هاى انحرافى قبل از انقلاب تبليغ مى كردند، الان هم در گوشه و كنار تبليغ مى كنند كه امام زمان مى آيد و اوضاع را درست مى كند؛ ما امروز ديگر چه كار كنيم! چه لزومى دارد ما حركتى بكنيم! اين مثل آن است كه در شب تاريك انسان چراغ روشن نكند؛ چون فردا بناست خورشيد عالمتاب بيايد و روز بشود و همه دنيا را روشن كند. خورشيد فردا، ربطى به وضع كنونى من و شما ندارد. امروز اگر ما مى بينيم در هر نقطه دنيا ظلم و بى عدالتى و تبعيض و زورگويى وجود دارد، اينها همان چيزهايى است كه امام زمان براى مبارزه با آنها مى آيد. اگر ما سرباز امام زمانيم، بايد خود را براى مبارزه با اينها آماده كنيم. بزرگ ترين وظيفه منتظران امام زمان اين است كه از لحاظ معنوى و اخلاقى و عملى و پيوندهاى دينى و اعتقادى و عاطفى با مؤمنين و همچنين براى پنجه درافكندن با زورگويان، خود را آماده كنند. كسانى كه در دوران دفاع مقدس، سر از پا نشناخته در صفوف دفاع مقدس شركت مى كردند، منتظران حقيقى بودند. كسى كه وقتى كشور اسلامى مورد تهديد دشمن است، آماده دفاع از ارزش ها و دفاع از ميهن اسلامى و دفاع از پرچم برافراشته اسلام است، او مى تواند ادعا كند كه اگر امام زمان هم بيايد، پشت سر آن حضرت در ميدان هاى خطر قدم خواهد گذاشت. اما آن كسانى كه در مقابل خطر، انحراف و چرب و شيرين دنيا خود را مى بازند و زانوانشان سست مى شود، كسانى كه براى مطامع شخصى خود حاضر نيستند هيچ حركتى را كه مطامع آنها را به خطر مى اندازد، انجام بدهند؛ اينها چطور مى توانند منتظر امام زمان به‌