ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٥ - هدايت شده پيروز
عليق رساندن خويشان و اقربا نيست اگرچه در اين باره سعى وافر به عمل آمده است.
در جايى سخنى خوانده بودم از حكيمى كه گفته بود: مردم سه حق بر گردن حاكمان دارند:
١ نان، ٢ امنيت، ٣ اعتماد.
بدان كه مردم را بر گردن شما سه حق است، هشدار كه اگر در ميانه انتخاب نان و امنيت درماندى امنيت را برگزين، چه اگر مردم نان نداشته باشند اما احساس امنيت كنند با تو مىمانند و اگر ميان انتخاب امنيت و اعتماد مردم درباره خودت درماندى سومى را برگزين چون اگر مردم نان نداشته باشند و امنيت هم نداشته باشند اما به تو اعتماد كنند با تو مىمانند.
بسيارى از ايام، مردم در گيرودار نان و امنيت در كنار مردانى كه به آنها اعتماد كردهاند مىمانند و بالعكس گاه پيش مىآيد كه عين برخوردارى از نان و امنيت از خيمه فرماندهان مىگريزند.
چشم پوشيدن از خطاى دوستان و خويشان، يله و رها كردن نزديكان و اقربا بحال خود، تقسيم مناصب بر مبناى خويشى و دوستى، سپردن كارهاى پست به دست بزرگان و كارهاى بزرگ به دست ضعيفان؛ ريخت و پاشهاى بىحصر و حساب، تنآسايى در وقت سختى و رنج مردمان و برداشتن حساب و حسيب از كار و بار كارگزاران، ناديده گرفتن بىعدالتى و ستم برخى از آنان و مسايلى از اين قبيل به ركن سوم يعنى اعتماد مردم لطمه مىزند، چيزى كه اگر اتفاق افتد هيچ چرب و شيرينى آنان را باز نمىگرداند.
ترديد در اجراى حدود الهى در بسيارى از زمينهها به دليل غلبه خوف پنهان از عكسالعملهاى گردانندگان نظامهاى استكبارى موجب به فراموشى سپردن بسيارى از اين امور مىشود.
بسيارى از مردان و زنان مىتوانند حافظان كيان فرهنگى و اعتقادى و خاكى مردم شوند، آنان كه بىادعا در گوشهاى سكنى گزيده و در گيرودار امر معاش عرض و آبروى خود را به سختى پاس مىدارند و نه آنان كه در سنگر ادعا نشسته و بعد از هر واقعه و ماجرا به صدور بيانيهها مىپردازند.
بسيارى از مردان و زنان مىتوانستند چشم بينا و دست امير باشند، اگر مجال و رخصت ديدارشان را مىيافتيم و يا اجازه گذر از خانها را مىيافتند. بسيارى را بايد مىرانديم، پيش از آنكه فرصتها از دست برود.
سنتهاى لايتغير خداوند در همه وقت خود را مىنمايد و در اينباره هيچ استثنايى را نمىپذيرد.
٧. غفلت از فتنه آخرالزمان و امام عصر، ارواحنافداه
اين سخن بدان معنى نيست كه در نيمه شعبان به جشن و نقل و شيرينى و چراغانى نپرداختيم. بلكه غفلت ما از موضوع، محتوا و توانايى بالقوه و شگرف باور مهدوى است كه مىتواند نه تنها چونان سنگرى محافظ اخلاق، فرهنگ و تماميت اين سرزمين باشد بلكه همه جوانان و نوجوانان را در برابر جريانات مختلف مهاجم مصونيت طبيعى بخشد.
طى سالهاى اخير اين برداشت غلط به وجود آمده كه: گفتگو كنندگان از امام عصر، عليهالسلام، چونان معتزله از حضور در مناسبات سياسى، اجتماعى اين مرز و بوم (و مبتلا به شيعه) كنارهگيرى نموده و آنهمه را را منكرند.
بىشك عملكرد پارهاى از مدعيان اين شبهه را متبادر به ذهن ساخته است. بسيارند كسانى كه در راه افراط هر حركت اصلاحطلبانهاى را نشانهاى از ظهور طاغوت در عصر غيبت دانستند و در آخر كار در طريق تفريط داعيهدار اصلاحطلبى به سبك و سياق سازمانهاى جهانى و عمله استكبار شدند. و اينهمه از غفلتهاى آنان درباره امورى بود كه ذكر آن رفت. در جاى خود به صورت مفصل به اين بخش خواهيم پرداخت.
ادامه دارد
پىنوشتها:
[٢]. توجه خوانندگان محترم را به رساله نقدى بر مبادى علوم مندرج در مجله كيهان فرهنگى، جلب مىكنم.