ماهنامه موعود
(١)
شماره بيستم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله (رانده بهشت حضور!)
٢ ص
(٤)
سرچشمه آب زندگانى
٤ ص
(٥)
اى لقاى تو جواب هر سؤال!
٥ ص
(٦)
خلق خوش مصطفى صلى الله عليه وآله
٦ ص
(٧)
آخرين فصل حضور
١٠ ص
(٨)
الف) شرايط اجتماعى- سياسى عصر امام حسن عسكرى، عليه السلام
١٠ ص
(٩)
ب) فعاليت هاى اجتماعى و سياسى امام يازدهم
١١ ص
(١٠)
1 برخورد مستقيم با دستگاه خلافت
١١ ص
(١١)
2 رهبرى و نظارت نسبت به پيروان و مجاهدان
١١ ص
(١٢)
3 نهى از ارتباط با خليفه
١٢ ص
(١٣)
4 توجه به سادات و علويون
١٢ ص
(١٤)
ج فعاليت هاى فكرى و فرهنگى امام يازدهم
١٣ ص
(١٥)
دفاع از كيان دين
١٤ ص
(١٦)
زمينه سازى غيبت امام عصر، عليه السلام
١٤ ص
(١٧)
على (ع) در قرآن
١٥ ص
(١٨)
آخرين نفر
١٦ ص
(١٩)
در مطبوعات
١٩ ص
(٢٠)
تحقيقى در آيه شريفه اكمال دين
٢٢ ص
(٢١)
آخرين سوره اى كه نازل شد
٢٣ ص
(٢٢)
شأن نزول آيه اكمال دين
٢٥ ص
(٢٣)
شوق ديدار
٢٨ ص
(٢٤)
درآمدى بر استراتژى انتظار
٣٠ ص
(٢٥)
2- هفت غفلت
٣٠ ص
(٢٦)
1 غفلت از شرايط ويژه تاريخى در عصر حاضر
٣١ ص
(٢٧)
2 غفلت از تحولات فرهنگى و دگرگونى هاى عارض شده بر مناسبات مردم سرزمين هاى اسلامى طى دو قرن اخير
٣٤ ص
(٢٨)
3 غفلت از خصم
٣٥ ص
(٢٩)
الف) خصم آشكار و رويارو با ادوات جنگى آشكار
٣٥ ص
(٣٠)
شعر
٣٦ ص
(٣١)
حجّة القائم
٣٦ ص
(٣٢)
نذر نگاه موعود
٣٦ ص
(٣٣)
شعر سبز زندگى
٣٦ ص
(٣٤)
طالب ديدار
٣٧ ص
(٣٥)
گريه هاى ناسروده
٣٧ ص
(٣٦)
عدالت موعود
٣٨ ص
(٣٧)
گل عسكرى
٣٨ ص
(٣٨)
آفتاب گمشده
٣٩ ص
(٣٩)
سوره رحمت
٣٩ ص
(٤٠)
گل
٣٩ ص
(٤١)
ماشيح موعود يهود
٤٠ ص
(٤٢)
بخش چهارم تاريخ ظهور ماشيح
٤٠ ص
(٤٣)
2 اميد
٤٢ ص
(٤٤)
3 طلب كردن ماشيح
٤٢ ص
(٤٥)
حديث عشق و انتظار
٤٣ ص
(٤٦)
چه وقت معجزه روى مى دهد؟
٤٤ ص
(٤٧)
زمزمه هاى سبز
٥٠ ص
(٤٨)
در امتداد امامت
٥١ ص
(٤٩)
عصر امام خمينى قدس سرّه
٥٢ ص
(٥٠)
عوامل رشد دين گرايى در جوامع غربى
٥٢ ص
(٥١)
1 حس حقيقت جويى و نياز فطرى به يك جهان بينى جامع نگر
٥٢ ص
(٥٢)
خورشيدى در شب
٥٥ ص
(٥٣)
يك سبو عطش
٥٦ ص
(٥٤)
نگرشى بر موضوع دعا براى تعجيل فرج
٥٦ ص
(٥٥)
مشكل ناگفته
٦٢ ص
(٥٦)
نگرشى بر زيارت آل ياسين
٦٤ ص
(٥٧)
آفتاب آمد دليل آفتاب
٦٦ ص
(٥٨)
تبيين احوال آخرالزمان
٦٧ ص
(٥٩)
نسب امام مهدى، عليه السلام
٦٧ ص
(٦٠)
اقوام مختلف در عصر ظهور
٦٧ ص
(٦١)
فتن و حوادث در آستانه ظهور
٦٨ ص
(٦٢)
اصحاب و ياران امام عصر، عليه السلام
٦٨ ص
(٦٣)
كيفيت ظهور امام، عليه السلام، و دولت ايشان
٦٨ ص
(٦٤)
تعداد ائمه، عليهم السلام، و ضرورت وجود امام، عليه السلام
٦٨ ص
(٦٥)
سفر به سرزمين عشق
٧٠ ص
(٦٦)
هدايت شده پيروز
٧٦ ص
(٦٧)
حلقه ذكر
٨٦ ص
(٦٨)
گزارشى كوتاه از اولين جشن آغاز امامت بقيةالله الاعظم، عجل الله تعالى فرجه
٨٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٧ - نگرشى بر موضوع دعا براى تعجيل فرج

حكومت جهانى امام عصر، ارواحنافداه، بايد دعا كرد و از خداوند تعجيل و تسريع در اين امر را درخواست نمود، اما اين دعا و درخواست در دو مرحله است:

١ مرحله وجودى، كه عبارت است از: تلاش و جهاد مستمر و خستگى‌ناپذير براى ايجاد آمادگى، شكوفا ساختن زمينها و مقدمات تحقق حاكميت جهانى عدل و داد، به وجود آوردن استعداد و قابليت براى پذيرش چنين حكومتى در جامعه خود و در دنيا، و اين هم جز با مبارزه با ظلم و ستم و قدرت‌هاى ستمگر و مستكبر دنيا و تشكيل حكومت اسلامى و تحقق قدرت اسلام ميسر نمى‌گردد. پس در واقع ظهور و قيام امام عصر، عجل‌الله تعالى‌فرجه، جز با دعاى تعجيل فرج امكان‌پذير نيست، و دعاى تعجيل فرج نيز (در مرحله وجودى) جز همان استعداد و آمادگى و زمينه‌سازى نمى‌باشد. بنابراين تا منتظران بزرگ دادگستر جهان بشريت، حضرت صاحب‌الزمان، عجل‌الله‌تعالى فرجه، با جهاد و مبارزه و تلاش بى‌امان خود زمينه‌ها و مقدمات ظهور دعاى وجودى براى تعجيل فرج و آمدن آن حضرت را تحقق نبخشند استجابت‌

خداوند نيز تحقق نخواهد يافت، و هرقدر در اين تلاش و كوشش خود بيشتر موفق گردند و زمينه‌هاى ظهور را بيشتر فراهم كنند دعاى تعجيل فرج به هدف استجابت نزديكتر شده و فرج امام عصر، عجل‌الله تعالى‌فرجه، هم نزديكتر خواهد شد. پس ما بايد انقلاب اسلامى و آرمان‌هاى مقدس خود يعنى اقتدار اسلام و تفكر ظلم‌ستيزى و عدل‌گسترى را هرچه فزونتر در ميان خود و ملت‌هاى ديگر محقق سازيم و زمينه‌ها و مقدمات را فراهم كنيم، كه اين خود، دعا و درخواست وجودى براى تعجيل فرج از خداوند است. تا پروردگار حكيم نيز حاكميت الهى خود در سرتاسر زمين را محقق فرمايد. و اين خود، استجابت آن دعاست.

٢ مرحله زبانى، كه عبارت است از: دعا و درخواست براى تعجيل در فرج امام عصر، ارواحنافداه، در توضيح اين موضوع بايد گفت: روح و حقيقت همه كوشش‌ها و اعمال انسان درك فقر و نياز محض خود نسبت به خداوند قادر متعال و سپس آشكار كردن و ظاهر نمودن آن است. استعداد و زمينه دريافت فيض خداوند، در واقع زبان نياز و فقر و وابستگى او به پروردگار بى‌نياز است، و انسان آنگاه بندگى و فقر خويش به خدا را آشكار كرده و عبوديت خويش را با تمام وجود تحقق خواهد بخشيد كه اين نياز و احتياج خويش را كاملًا احساس كرده و دريابد، و آن را در درگاه خداوند ظاهر سازد، و اين چيزى جز به زبان آوردن و از خداوند درخواست نمودن (يعنى دعا) نيست. پس دعا و درخواست از خداوند، مرحله كمال عبوديت و بندگى انسان و تكامل‌بخش استعداد وجودى و