ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٦ - امورى كه بدن را تقويت مى كند
امورى كه بدن را تقويت مىكند
اوّلين درمان، گوشت است. امام صادق (ع) مىفرمايند:
«أَكْلُ اللَّحْمِ يَزِيدُ فِى السَّمْعِ وَ الْبَصَرِ وَ الْقُوَّةِ؛[١]
خوردن گوشت، شنوايى و بينايى و قوّت را زياد مىكند.»
توصيه به گياهخوارى اشتباه است و كمترين ضررى كه دارد، ضعف شنوايى و بينايى است.
دومين درمان، گوشت با شير است. اگر گوشت با شير (ترجيحاً شير گاو) پخته شود، بهترين تقويتكننده براى قلب و بدن است. البتّه درمان ديگر براى ضعف قلب به است. امام على (ع) مىفرمايند:
«إذا ضعف المسلم فليأكل اللحم واللبن؛[٢]
هرگاه مسلمان ضعيف شود، گوشت با شير بخورد.»
با توجّه به روايت لازم نيست كه اين غذا هميشه مصرف شود؛ بلكه بايد زمان ضعف و موقع لزوم مصرف گردد؛ حتّى اگر ضعف به علت پيرى باشد. غذاى ديگرى هم وجود دارد كه گوشت را با ماست مىپزند و به عقيده من، آن هم مقوّى است. البتّه با گوشت و شير تفاوت دارد. در روايت آمده:
«شكا نبى من الانبياء إلى الله الضعف، فقال له: «اطبخ اللحم باللبن». وقال: «إنهما يشدان الجسم،» قلت: هى المضيرة؟- قال: «لا، ولكن اللحم باللبن الحليب؛[٣]
پيامبرى از پيامبران (ع) به سوى خدا، از ضعف شكايت كرد و خداوند فرمود: «گوشت را با شير بپز.» و فرمود: «اينها بدن را تقويت مىكنند.» پيامبر پرسيد: آيا اين همان مضيره است (كه با ماست پخته مىشود؟ خداوند پاسخ داد: «نه. بلكه گوشت با شير است.»
امام صادق (ع) از امام باقر (ع) روايت مىكنند:
«شكا نوح عليه السلام الى ربه عز وجل ضعف بدنه فأوحى الله تعالى إليه اطبخ اللحم باللبن فكلها فانى جعلت القوة والبركه فيهما؛[٤]
پيامبر (ص) فرمودند: «حضرت نوح (ع) به سوى خدا، از ضعف بدنش شكايت كرد و خدا به او وحى فرمود: گوشت را با شير بپز و آن را بخور؛ زيرا من قوّت و بركت را در اين دو قرار دادم.»
بهترين گوشت، گوشت گوسفند و بهترين شير، شير گاو است. شايد بتوان نتيجه گرفت كه راز طول عمر حضرت نوح (ع) همين غذا باشد. امام صادق (ع) مىفرمايند:
«كسى كه مبتلا به ضعف قلب يا بدن مىشود، پس گوشت گوسفند را با شير بخورد؛[٥] زيرا اين بيمارى و هر مشكلى را كه در بدنش است، از تكّهتكّه بدنش خارج، بدنش و لثّه را تقويت مىكند. اين را بگويد لا اله إلا الله وحده لا شريك له يحيى ويميت ويميت ويحيى وهو حى لا يموت، ده مرتبه قبل از آنكه بخوابد و تسبيح فاطمه زهرا (س) و آيتالكرسى و سوره توحيد بخواند.»
اين روايت اشاره به گوشت گوسفند مىكند و شايد گفته شود كه مراد از شير هم شير گوسفند است؛ ولى مستفاد از روايات، بهترين شير، شير گاو است؛ چون از تمام گياهان تغذيه مىكند و درمان كلّ بيمارىهاست. نكته مهمّ اين روايت اين است كه مىگويد اين غذا، بيمارىها را از بدن خارج مىكند. بنابراين اين غذا درمان هم هست و به اين علت كه بيمارى را خارج مىكند، سبب تقويت بدن مىشود. در مورد گوشت شايد بتوان گفت كه گوشت پرندگان را هم شامل مىشود؛ ولى گوشت گاو تصريحشده كه بيمارىزا نيست و شير هم بهتر است كه از گاو باشد و قبلًا خوانديم كه گاو قرمز، بهتر از گاو سياه است و بيشتر مراد گاو بومى است.
سومين درمان، شير است. در روايت آمده:
«كنت عند أبى عبد الله (ع) فقال له رجل وأنا أسمع: (جعلت فداك) إنى أجد الضعف فى بدنى، فقال: عليك باللبن فانه ينبت اللحم ويشد العظم؛[٦]
نزد امام صادق (ع) بودم. مردى به امام عرض مىكند و من مىشنوم: فدايت شوم! من در بدنم ضعف احساس مىكنم. امام فرمودند: «شير بخور؛ زيرا گوشت را مىروياند و استخوان را تقويت مىكند.»
شايد مراد از ضعف كه در روايت آمده است، همان لاغرى باشد و اين توصيه براى درمان لاغرى است يا مراد از روييدن گوشت و تقويت استخوان، همان تقويت بدن باشد و شايد لازمه روييدن گوشت و تقويت استخوان، تقويت بدن باشد.
چهارمين درمان، حليم است، اميرالمؤمنين (ع) مىفرمايند:
«عليكم بالهريسة فإنها تنشط للعبادة أربعين يوما وهى من المائدة التى أنزلت على رسول الله صلى الله عليه وآله؛[٧]
بر شما باد حليم؛ زيرا اين سبب نشاط براى عبادت مىشود به مدّت چهل روز و اين همان مائدهاى است كه بر پيامبر (ص) نازلشده.»
مائدهاى كه بر حضرت عيسى (ع) نازل شد، ماهى بود و مائدهاى كه بر پيامبر اسلام (ص) نازل شد حليم بود كه حورالعين آن را درست كرده بود و پيامبر از آن خوردند و نيروى چهل مرد را پيدا كردند. پيامبر (ص)