ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٥ - امورى كه قلوه پيه را از بين مى برد (از اين امور پرهيز شود)
درمان ضعف و سستى بدن
آيت الله عبّاس تبريزيان
ضعف، تابع لاغرى و چاقى نيست. دور كليهها نوعى چربى يا پيه وجود دارد كه در اصل غدّهاى به نام آدرنال است و نوعى هورمون به نام اندروژن ترشّح مىكند. امام صادق (ع) مىفرمايند:
«ضعف البدن وقوته من شحم الكليتين؛[١]
ضعف و قوّت بدن از قلوه پيه است.»
همچنين مىفرمايند:
«ضعف الصوت وشدته من شحم الكليتين؛[٢]
ضعف و شدّت صدا از قلوه پيه است.»
بعد از روغن زيتون، بهترين روغن، روغن قلوه پيه است. قلوه پيه در «قرآن» تعبير به طيّبات شده است:
«وَعَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ؛[٣]
و بر يهوديان، هر حيوان ناخندار (حيواناتى كه سم يكپارچه دارند) را حرام كرديم و از گاو و گوسفند، پيه و چربيشان را بر آنان تحريم نموديم؛ مگر چربىهايى كه بر پشت آنها قرار دارد يا در دو طرف پهلوها يا آنها كه با استخوان آميخته است؛ اين را به خاطر ستمى كه مىكردند، به آنها كيفر داديم و ما راست مىگوييم.»
و نيز آمده:
«فَبِظُلْمٍمِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً؛[٤]
به خاطر ظلمى كه از يهود صادر شد و (نيز) به خاطر جلوگيرى بسيار آنها از راه خدا، بخشى از چيزهاى پاكيزه را كه بر آنها حلال بود، حرام كرديم.»
در روايت آمده است:
«قلت لابى عبد الله (ع) جعلت فداك، الشحمة التى تخرج مثلها من الداء أى شحمة؟- قال: هى شحمة البقر، وما سألنى يا زرارة عنها أحد قبلك؛[٥]
[زراره] از امام صادق (ع) پرسيد: اين كدام پيه است كه به اندازه خود، بيمارى را از بدن خارج مىكند؟ امام پاسخ دادند: «پيه گاو است. اى زراره! كسى قبل از تو اين سؤال را از من نكرد.»
در روايت ديگر آمده است:
«من أدخل فى جوفه لقمة شحم أخرجت مثلها من الداء؛[٦]
كسى كه لقمهاى از پيه گاو وارد بدنش كند، به همان اندازه، بيمارى از بدنش خارج مىشود.»
هم مىتوان از خود قلوه پيه استفاده كرد هم از روغن آن و روغن گوسفند در درجه بعدى قرار مىگيرد.
لازم به ذكر است براى جلوگيرى از سفت شدن اين روغن بايد توجّه داشت كه هنگام حرارت دادن قلوه پيه، به محض اينكه روغن از آن خارج شد، اين روغن را از ظرف خارج كنند تا حرارت نبيند. در اين صورت، شبيه به روغن زرد مىشود.
گفته شد كه منشأ ضعف و قوّت، قلوه پيه است و از علائم قوّت بدن و زيادى قلوه پيه، قوّت صدا است. براى تقويت بدن، بايد قلوه پيه را زياد كرد. براى اين كار توصيههايى در روايات آمده است.
امورى كه قلوه پيه را زياد مىكند
اوّلين مورد، نوره است. در روايت آمده:
«النورة تزيد فى ماء الصلب، وتقوى البدن، وتزيد فى شحم الكليتين، وسمن البدن؛[٧]
نوره آب كمر را زياد، بدن را تقويت، قلوه پيه را زياد و بدن را چاق مىكند.»
دومين مورد، شير گاو است. در روايت آمده:
«تدبغ المعدة و تكسو الكليتين الشحم؛ ٨
معده را دبّاغى مىكند و كليه را با پيه مىپوشاند.»
امورى كه قلوه پيه را از بين مىبرد (از اين امور پرهيز شود)
اوّلين مورد حمام است. در روايت آمده:
«الحمام يوم ويوم لا يكثر اللحم وإدمانه فى كل يوم يذيب شحم الكليتين؛[٨]
حمام يك روز در ميان سبب زياد شدن گوشت بدن مىشود و مداوم (هر روز) به حمام رفتن قلوه پيه را از بين مىبرد.»
دومين مورد، خوابيدن در حمام است. امام صادق (ع) مىفرمايند:
«لا تضطجع فى الحمام فإنه يذيب شحم الكليتين؛[٩]
در حمام دراز نكش؛ زيرا اين كار قلوه پيه را آب مىكند.»
سومين مورد، تكيه دادن در حمام است. امام صادق (ع) مىفرمايند:
«لا تتك فى الحمام فإنه يذيب شحم الكليتين؛[١٠]
در حمام به ديوار تكيه نده؛ زيرا اين كار قلوه پيه را آب مىكند.»
شايد بتوان با توجّه به اين روايات گفت كه رساندن گرما به كليهها، قلوه پيه را آب مىكند و اگر انسان به بخارى هم تكيه كند، همين اثر را داشته باشد. البتّه نبايد كليه را در معرض سرما قرار داد؛ زيرا كليه به سرما حسّاس است و زود سرما مىخورد.