اينها اهداف اوّليه تراريخته بود؛ البتّه خيلى اهداف ديگر را هم مى‌شد با آن دنبال كرد؛ مثلًا از «تهران» كه به «قم» مى‌رويم، صدها هكتار زمين لم‌يزرع مى‌بينيم؛ منطقه‌اى كويرى است و نمكى و شور و غيرقابل زراعت، ولى در همان مناطق، گياهانى مى‌بينيم كه رشد كرده‌اند و به شورى خاك مقاوم هستند. خوب. مى‌شود پرسيد آيا امكان دارد از اين گياه، ژنى كشف كنيم كه باعث مقاوم شدن آن گياه مى‌شود و آن ژن را مثلًا وارد گندم كنيم كه بتوان در آن مناطق لم‌يزرع، گندم يا درخت كاشت و در آنجا كشاورزى كرد؟ خوب. اين ايده بسيار خوبى است و اگر جواب بدهد، همه با آن موافقند يا مثلًا اينكه آيا مى‌شود در خيلى از كشورهاى خشك و كم‌آب، برنج را مانند گندم كشت كرد؛ حتّى ديم؟ چرا برنج اين‌قدر گران است و گندم ارزان؟ چون شيوه كشت برنج غرق‌آبى است. پس آب بسيار زيادى مى‌طلبد؛ چه خوب است اگر بشود برنجى درست كرد كه مانند گندم باشد! يكى از پروژه‌هاى رژيم صهيونيستى در آينده همين است؛ ساخت برنجى كه مانند گندم رشد مى‌كند؛ يعنى ديم است و حتّى با آب شور دريا هم رشد كند. اينها ايده‌هاى خوبى است و اگر كسى به اينها برسد، ديگر برنج، به قيمت گندم مى‌شود و مردم فقير مشكلى براى خريد برنج نخواهند داشت؛ ولى ببينيم در عمل چه اتّفاقى افتاد؟! در عمل اين علم، در محصولات كشاورزى به دست سوداگران افتاده است.

بزرگترين توليدكنندگان بمب‌هاى شيميايى، الآن توليدكننده بذر تراريخته هستند

\* چطور؟

در اين دويست سالى كه جنگ‌هاى شيميايى رخ داده است، شركت آمريكايى «مونستانتو» كه الآن بزرگترين شركت تراريخته دنياست، سازنده سموم شيميايى بوده است و حالا به سازنده بذرهاى تراريخته تبديل شده؛ اين شركت سابقه ساخت سلاح‌هاى شيميايى هم دارد.

حالا چون بحث سلاح‌هاى شيميايى و اينها كاهش يافته و بازار ندارد، سراغ اين تجارت آمده است. اينها فقط دنبال پول هستند؛ همه اين را مى‌دانند؛ براى رسيدن به پول بيشتر، روش را عوض كردند و رفتند سراغ غذا. كيسينجر در سال ١٩٧٤ م. براى كنترل دنيا حرف عجيبى زد؛ گفت اگر نفت را كنترل كنيد، كشورها را كنترل مى‌كنيم؛ ولى اگر غذا را در كنترل خود بگيريد، آن وقت مردم را كنترل كرده‌ايم؛ اين يعنى پروژه عظيمى كه ١٩٧٤ م. در آمريكا و رژيم صهيونيستى براى كنترل جهان شروع شد؛ اين جمله معروف هنرى كينسنجر مشاور عالى رئيس‌جمهورهاى آمريكاست كه مى‌دانيد يك صهيونيست افراطى و تندرو است. حالا شركت‌هاى بين‌المللى توليد بذر و غذا مى‌خواهند جهان را با اين ابزار به كنترل خود درآورند.

فاجعه‌اى در شرف وقوع است‌

\* يعنى مى‌فرماييد آنچه در عمل اتّفاق افتاد، مغاير با اين ايده‌هاى خوب بود؟

بله. سى سال گذشت و كم‌كم دانشمندان متوجّه مسائلى در تراريخته شدند كه نشان مى‌داد گويا ما در تصميم‌گيرى عجله كرده‌ايم؛ مثلًا اينكه ما ژن را در گياه گنجانديم؛ خوب. گياهان مقاوم شدند و در مراحل اوّليه هم مصرف سم پايين آمد؛ امّا نكته اينجاست كه طبيعت كه بيكار نمى‌ماند! به تدريج، نسبت به اين سموم مقاوم مى‌شود. ما با موجود زنده سر و كار داريم. موجودات زنده براى بقا، تلاش مضاعف مى‌كنند. چون ميكروب، گياه يا حشره موجود زنده است، براى بقا مبارزه و خودش را به دارو و سم مقاوم مى‌كند؛ او هم براى بقايش، جهش‌هاى ژنتيكى مى‌كند و خودش را تطابق مى‌دهد. پس از ٣٠ سال، آفت‌ها و حشرات به سم علف‌كش مقاوم شدند؛ گياهان و علف‌ها هم مقاوم شدند؛ بله. حقيقت آرام آرام روشن شد؛ فاجعه‌اى در شرف وقوع بود.

\* يعنى اثر اين دستكارى ژنتيك از بين رفت؟

ببينيد. ما الآن يك معضلى در پزشكى داريم به نام «مقاومت آنتى بيوتيكى». ما الآن ده‌ها سال است كه پنى‌سيلين مصرف مى‌كنيم؛ امّا مگر ميكروب‌ها بيكارند؟ آنها هم براى زنده ماندن تلاش مى‌كنند. ميكروب ژن‌هايش را تغيير مى‌دهد و به آنتى بيوتيك مقاوم مى‌شود. براى همين، فاجعه‌اى بين‌المللى به نام مقاومت آنتى‌بيوتيكى اتّفاق افتاده است. الآن بيمارى داريم كه جرّاحى مى‌شود؛ در جرّاحى نجات‌