ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - ج) چگونه از مال حرام خلاصى يابيم؟
خودتان تهيه كنيد و بشوييد و همچنين از موادّى، مثل سوسيس و كالباس كه معلوم نيست از چه گوشتى در آن استفاده مىشود، پرهيز كنيد؛
- غذاهايى كه در خانهها، هيئات و سفرههاى باز اينجا و آنجا مىخوريم هم ممكن است شبههناك باشد؛ يعنى اينكه وقتى نمىدانيم كه صاحبخانه خمس مالش را مىدهد يا خير، مال او نه حرام است و نه حلال؛ بلكه شبههناك است. خوردن چنين مالى، هرچند حرام نيست، امّا اثرات مال حلال را هم ندارد؛
- ممكن است پول حلال و طيب و طاهرى كه داريم، در مسير گناهآلود خرج كنيم. مصاديق خرج كردن مال در راه حرام هم بسيار است. براى مثال: طبق نظر برخى مراجع تقليد، خريد محصولاتى كه به نحوى به سودرسانى به رژيم صهيونيستى كمك مىكند، حرام است.
- و ....
ج) چگونه از مال حرام خلاصى يابيم؟
شايد بد نباشد كه يادآور شويم خلاصى از مال حرام، پيش از رسيدن موعد فرج آلالله (ع)، ضرورى است؛ چرا كه در آن زمان، فرصت پاك كردن شكم و به تبع آن، جان و روحمان را نمىيابيم و مىبايست پيش از رسيدن اين موعد مبارك، «حسينى» يا «يزيدى» بودن خويش را مشخّص كنيم. اين نكته را بايد در نظر داشت كه حرامخوارى يا در حقيقت «آتشخوارى»، ما را از بهشتى بودن دور و دورتر خواهد كرد. در ادامه، به چند راه حلّ ساده براى خلاصى از آتش مال حرام اشاره مىكنيم:
١. اگر شاغل هستيد و ماهانه پولى درمىآوريد، حتماً سال خمسى داشته باشيد و سر سال بر اساس احكام مرجع تقليدتان، خمس مالتان را بپردازيد؛ بىكم و كاست و بىدوز و كلك.
خمس، مال اهل بيت (ع) است و در روايات آمده كه اگر كسى اين مال را بخورد، آتش خورده است.[١] آيا خوردن مال اهل بيت (ع) و ادّعاى دوستى با آنان، قابل جمع است؟!
٢. اگر خرجى شما را فرد ديگرى بر عهده دارد كه خمس نمىدهد، از تذكّر مؤدّبانه و خيرخواهانه به او دريغ نكنيد؛
٣. اگر از ديگران قرضى گرفتهايد و بىدليل، بازگرداندن آن را عقب مىاندازيد، مىبايست با صرفهجويى در مايحتاج خودتان، زودتر قرضتان را بپردازيد و گردن خود را از ديون مالى به مردم سبك سازيد؛
٤. اگر مى دانيد كه صاحبخانهاى كه در خانهاش غذا خوردهايد، خمس نمىدهد، ردّ مظالم كنار بگذاريد تا از شرّ اثرات مال حرام ايمن بمانيد؛
٥. اگر تا به حال مال حرامى كسب كردهايد، مثلًا از راه دزدى، كلاهبردارى، ربا و ... حتماً مىبايست آن مال را به صاحبش بازگردانيد و حلاليت بطلبيد و اگر به او دسترسى نداريد، آن را به نيت او صدقه بدهيد و تا مىتوانيد به نيت او عمل خير انجام دهيد و به رحمت خداوند اميدوار باشيد.
دين اسلام، هيچ بنبستى ندارد و پيش از آنكه قيام حضرت مهدى (عج) فرا برسد و باب توبه بسته شود، براى بازگشت به سوى ايشان دير نيست. بنابراين پيش از آنكه دير شود، مىبايست بدنمان را از انواع مال حرام پاك و تطهير كنيم تا گوش جانمان، فرمان امام را پذيرا گردد؛ انشاء الله.
پىنوشت:
[١]. بقره: ٢٧٩.
[٢]. مجلسى، محمّد باقر بن محمّد تقى، آداب معاشرت (ترجمه جلد ٧١ و ٧٢ بحار الأنوار)، تهران، اسلاميه، چاپ اوّل، ١٣٦٤ ش.، ج ٢؛ ص ١١٠، با استفاده از نرم افزار جامع الاحاديث نور ٣/ ٥.
[٣]. ابن فهد حلى، احمد بن محمّد، آداب راز ونياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى)، تهران، دارالكتب اسلامى، چاپ اوّل، ١٣٨١ ش.، ج ١، ص ١٣٥.
[٤]. كلينى، محمّد بن يعقوب، تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى)، قم، دارالحديث، چاپ اوّل، ١٣٨٨ ش.، ج ٤، ص ٧.
[٥]. فتال نيشابورى، محمّد بن احمد، روضة الواعظين، ترجمه مهدوى دامغانى، تهران، نشر نى، چاپ اوّل، ١٣٦٦ ش.، ص ٧٢٠.
[٦]. مجلسى، محمّد باقر بن محمّد تقى، زندگانى حضرت امام حسين (ع) (ترجمه جلد ٤٥ بحار الأنوار)، تهران، اسلاميه، چاپ: سوم، ١٣٦٤ ش.، ص ١٤.
[٧]. امام عصر (عج) فرمودند: «هر كس چيزى از اموال ما را بخورد جز اين نيست كه در شكمش آتش پر كرده باشد و به زودى به آتش افكنده شود.» (ابن بابويه، محمّد بن على، «كمال الدين»، ترجمه پهلوان، قم، چاپ اوّل، ١٣٨٠، ج ٢، ص ٣٠٤.)