ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٣ - دستورالعمل قرآنى آيت الله قاضى
كُلِّ شَىْءٍ قَدِير. أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ، وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِ أَنْ يَحْضُرُونِ، إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيم؛
هيچ معبودى، جز خداوند يكتاى بى شريك وجود ندارد و ستايش و حكومت، مخصوص اوست و او بر هر كارى تواناست. از وسوسه هاى شياطين به خدا پناه مىبرم و به تو پناه مىبرم اى پروردگارم! از اينكه نزد من حاضر شوند، همانا خداوند شنوا و داناست.»
٥. براى حفظ امنيّت خانه دستور مىدادند كه اين دعا بر روى كاغذى نوشته و بر درب منزل آويخته شود:
«يا حافِظَاً لا ينسى، يا نِعمَةً لا تُحصى أنتَ قُلتَ وَ قولُكَ الحَقّ: «إِنَّانَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ»[١]؛
اى نگهبانى كه فراموش نمى كنى و اى نعمتى كه هرگز به شماره در نمى آيى، تو فرمودى و سخن تو حق است، همانا قرآن را ما نازل كرديم و خود آن را حفظ خواهيم كرد.»
٦. در صورت ترس از زيان خوراكى يا نوشيدنى به خواندن اين كلمات سفارش مىنمودند:
«بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ خَيرِ الأسماء الهِ الأرض وَ السَّماءِ الرَّحمن الرَّحيمِ الذَّى لا يَضُّرُ مَعَ اسمُهُ سَمّ وَ لا داءٍ؛
به نام خداوند بخشنده مهربان، بهترين نامها، معبود زمين و آسمانها، خداوند رحمان و رحيمى كه با نام او، هيچ سم و بيمارى اى زيان نمىرساند.»
٧. آن مرحوم سفارش مىفرمودند در صورت روبهرو شدن با شخص ستمگرى كه از او مىترسيد، دستها را باز كنيد و اين حروف را بر دست راست بشماريد:
«بسم الله الرّحمن الرّحيم؛ كهيعص» و بر دست چپ نيز «بسم الله الرّحمن الرّحيم؛ حمعسق» خوانده شود؛ سپس انگشتان دو دست را داخل يكديگر نماييد.
٨. براى ايمنى از نيش زدن حيوانات موذى، اين دعا را سفارش مىفرمودند:
«أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ الَّتِى لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَ لَا فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ مَا ذَرَأَ وَ مِنْ شَرِّ مَا بَرَأَ وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّى عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ؛
به كلمات تامّه خداوند، كلماتى كه هيچ نيكوكار و بدكارى از آن تجاوز نمىكند. پناه مىبرم از شرّ آنچه آفريده است، او بر همه آنان تسلط دارد. همانا پروردگارم بر صراط مستقيم است.»
٩. زمانى كه در «نجف اشرف» بيمارى مالاريا شيوع پيدا كرد، مرحوم قاضى به افراد مبتلا توصيه مىنمودند آياتى از قرآن را كه در مورد حضرت ابراهيم (ع) است، تلاوت نمايند؛ مانند اين آيه:
«قُلْنايا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ وَ أَرادُوا بِهِ كَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الْأَخْسَرِينَ؛[٢]
گفتيم: اى آتش! بر ابراهيم سرد و سلامت شو و آنان خواستند با او مكر كنند، پس آنان را خوار كرديم.»
١٠. مرحوم آيت الله شيخ على قسام، يكى از شاگردان ايشان چنين نقل فرمودند:
من از جهت فراموشكارى و كمى حافظه، براى آقا سيّد على قاضى شكايت كردم و مخصوصاً متذكّر شدم از اينكه چيزى را در جايى مىگذارم، بعد به ذهنم مراجعه كرده و چيزى به ياد نمىآورم. مرحوم قاضى فرمودند:
زمانى كه چيزى را در جايى قرار مىدهى، بخوان:
بِسم الله الرَّحمنِ الرَّحيمّ، فَإنَّكَ سَوفَ لَن تَنساهُ انشاءالله تعالى.
مرحوم قاضى قرائت دعاى زير را به مدّت چهل شب، هر شب يك بار تا صد بار براى برآورده شدن حاجت سالكان درگاه الهى مفيد مىدانستند:
«إِلَهِى كَيْفَ أَدْعُوكَ وَ أَنَا أَنَا وَ كَيْفَ أَقْطَعُ رَجَائِى مِنْكَ وَ أَنْتَ أَنْتَ إِلَهِى إِذَا لَمْ أَسْأَلْكَ فَتُعْطِيَنِى فَمَنْ ذَا الَّذِى أَسْأَلُهُ فَيُعْطِيَنِى إِلَهِى إِذَا لَمْ أدعوك [أَدْعُكَ] فَتَسْتَجِيبَ لِى فَمَنْ ذَا الَّذِى أَدْعُوهُ فَيَسْتَجِيبَ لِى إِلَهِى إِذَا لَمْ أَتَضَرَّعْ إِلَيْكَ فَتَرْحَمَنِى فَمَنْ ذَا الَّذِى أَتَضَرَّعُ إِلَيْهِ فَيَرْحَمَنِى إِلَهِى فَكَمَا فَلَقْتَ الْبَحْرَ لِمُوسَى عَلَيْهِ السَّلَامُ وَ نَجَّيْتَهُ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُنَجِّيَنِى مِمَّا أَنَا فِيهِ وَ تُفَرِّجَ عَنِّى فَرَجاً عَاجِلًا غَيْرَ آجِلٍ بِفَضْلِكَ وَ رَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.»
١١. مرحوم سيّد هاشم حدّاد از استاد خويش، مرحوم قاضى نقل فرمودهاند كه قرائت «كهيعص»[٣] و «حمعسق»[٤] و آيه «وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً»[٥] براى دفع شرّ دشمن مفيد است.
آنچه ذكر شد، برخى از دعاهايى است كه آن مرحوم به شاگردان خويش مىآموختند و دعاهاى ويژهاى نيز وجود داشت كه ايشان جز براى افراد خاصّى نقل نمىكردند.
پىنوشتها:
[١]. سوره نوح، آيات ١٠- ١٢.
[٢]. سوره حجر، آيه ٩.
[٣]. سوره انبياء، آيات ٦٩- ٧٠.
[٤]. سوره مريم، آيه ١.
[٥]. سوره شورى، آيه ١.
[٦]. سوره طه، آيه ١١١.
منبع: سايت تبيانwww .tebyan .net