تو را با نام الله مى‌خوانم كه تمامى نام‌هايت را در خود جا داده است. نامى كه با آن سيطره‌ات را بر سر تمامى آفريدگانت قرار دادى؛ چه كوچك باشند و چه بزرگ.[١]

تو را با نام الله مى‌خوانم؛ چرا كه مى‌دانم اين نام درست موقعى كه از همه كس و همه چيز مأيوس شده ام و رشته‌هاى اميدم گسسته شده است، به فريادم مى‌رسد. الله مى‌گويم و شيفته وجودت مى‌شوم و از تو مدد مى‌خواهم. از تويى كه پرستش و بندگى شايسته هيچ كس جز تو نيست. تويى كه هر بار با اين نام خواندمت و دستانم را به سمتت بلند كردم، پاسخم را دادى.[٢]

تو را با نام الله مى‌خوانم. اين نام مختصّ توست.

وقتى تو را با اين نام مى‌خوانم، گويى تمامى نام‌ها و صفات برگزيده‌ات را فرياد زده‌ام. اين را خوب مى‌دانم كه نامت هميشه بوده است. الله، معبود، ايزد، مورد پرستش، آنكه تمامى موجودات حيران به سويش روى مى‌آورند و در عظمتش سرگردانند.[٣] آن كس كه پناه تمام آنهايى است كه دنبال پناهگاهى امن و دور از گمراهى‌اند.

تو را با نام الله مى‌خوانم؛ از آن روز كه خلقمان كردى، نامت را در دلمان قرار دادى. حال بماند كه براى برخى سر به مُهر مانده و براى برخى تا آسمانت رسيده است. تو همانى هستى كه دل‌ها گرفتار اويند.

تو را با نام الله مى‌خوانم. همان كه ششمين جانشين پيامبرت، صادق خاندان رسول برگزيده‌ات (ع)، در توصيفش، به يكى از ياران مى‌فرمايند: «اى بنده خدا! آيا هرگز بر كشتى سوار شده اى؟» عرض كرد: بلى. فرمودند: «آيا اتّفاق افتاده كه آن كشتى در هم بشكند و تو در كام امواج دريا گرفتار شوى و در آن نزديكى نه كشتى ديگرى باشد كه تو را از مرگ حتمى برهاند و نه شناگر ماهرى كه تو را به ساحل برساند؟» عرض كرد: بلى (چنين شده است). فرمود: «آيا در آن لحظه سرنوشت‌ساز كه خطرى به طور جدّى تو را تهديد مى‌كرد، در آن حال با نااميدى تمام، ناگهان به قلبت افتاده كه فقط موجودى كه داراى قدرت نامحدود است، مى‌تواند تو را از اين گرفتارى هولناك نجات دهد؟» گفت: آرى. امام فرمودند: «اوست تكيه گاه نجات‌دهنده و فريادرس قادر.»[٤]

تو را با نام الله مى‌خوانم و توحيدم تنها زمانى رسميت مى‌يابد كه نامت را فرياد بزنم و بگويم: لا اله الا الله.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. برگرفته از شيخ صدوق، «معانى الاخبار»، ترجمه فارسى، نشر جامعه مدرّسين، قم، سال چاپ: ١٤٠٣ قمرى، چاپ اوّل، ص ١١ به نقل از نسخه اينترنتى كتاب تهيه شده توسط سايت جامع سربازان اسلام.

[٢]. همان.

[٣]. برگرفته از علّامه مجلسى. «بحار الانوار»، ج ٣، ص ٢٢٢. قال على عليه السلام: «اللَّه معناه المعبود الذى ياله فيه‌الخلق، و يؤله اليه، و اللَّه هو المستور عن درك الأبصار، المحجوب عن الاوهام و الخطرات» به نقل از پايگاه اينترنتى اسلام كوئست، ذيل سوال معناى لغوى «الله چيست».

٤. برگرفته از شيخ صدوق، «معانى الاخبار»، ترجمه فارسى، نشر جامعه مدرّسين، قم، سال چاپ: ١٤٠٣ قمرى، چاپ اوّل، ص ١٢ به نقل از نسخه اينترنتى كتاب تهيه شده توسط سايت جامع سربازان اسلام.

[٥]. همان.