ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٢ - ب) مگر ما حرام مى خوريم؟!
مىكند؛ چنانچه روزى چنين منظره هولناكى در مقابله مسلماننمايان و امام حسين (ع) در دشت «كربلا» نيز اتّفاق افتاد.
در اين مقاله، به طور اختصار به آن دسته از خطراتى اشاره خواهيم كرد كه مسبّب تغيير و تبديل در جان مؤمنان و تبديل آنان به دشمنان خداوند مىشود و در انتها، راهكارهايى براى خلاصى از اين وضعيت پيشنهاد مىكنيم. باشد كه پيش از بسته شدن درهاى توبه در هنگامه ظهور، خود را دريابيم و در صف ياران حضرت صاحب العصر و الزّمان (ع) قرار گيريم؛ انشاءالله.
الف) اثرات مال حرام
١. قبول نشدن اعمال آتشخواران
كسى كه خوراكش، ناپاك است، حتّى اگر شبانهروز به عبادت برخيزد، از او نخواهند پذيرفت. گويى ناپاكى جانى كه در برابر خداوند پاك ايستاده است، سبب دورى او مىگردد. از پيامبر اعظم (ص) روايت شده است كه فرمودند: «خداى تعالى فرشتهاى دارد كه هر شب بر بلنداى بيت المقدّس فرياد بر مىدارد: هر كس غذاى حرامى را بخورد، خداى تعالى «صَرف و عَدل»، يعنى نافله و فريضهاش را قبول نمىكند.»[١]
٢. آمادگى براى انجام گناه
با دقّت در روايات رسيده از حضرات معصومان (ع)، درمىيابيم كه شهوات انسانى به همديگر متّصل و بر يكديگر اثرگذارند؛ چنانچه در روايتى از رسول اكرم (ص) نقل شده است كه براى حفظ عفّت شكم و پاكدامنى، روزه بگيريد. آنگاه در بيان استدلال چنين توصيهاى فرمودهاند:
«وقتى شكم از حرام و شبهه بهره بُرد و پر شد، فَرج به حركت در مىآيد و خواهشهاى باطل و تخيّلات بيهوده در نفس خطور مىكند.»[٢]
در روايات ديگر از معصومان (ع) نيز پاكى شكم و پاكدامنى، هميشه با هم بيان شده است. همين ماجرا نشان مىدهد كه وقتى شكم از حرام پر شد و گوشت بدن از آن رشد كرد، فرد ابائى در انجام گناهان نخواهد داشت. با اين استدلال، حرامخوارى، مقدّمه پرداختن به شهوات ديگر است.
٣. نفرين ملائك و خشم خدا
فرد حرامخوار، ملعون مىشود؛ به عبارت ديگر از رحمت خداوند دور مىگردد؛ رحمتى كه خداوند موجودات را به وسيله آن از آتش در دنيا و آخرت دور مىگرداند. بنابراين، حرامخوار در آتش است؛ چه در دنيا و چه در آخرت.
حضرت رسول اكرم (ص) در روايتى هولناك فرمودند:
«هر كس روزى حلال بخورد، فرشتهاى بالاى سرش مىايستد و تا هنگام فراغت او از خوردن، برايش آمرزش مىطلبد و چون لقمهاى از حرام در شكم بنده قرار گيرد، همه فرشتگان آسمانها و زمين او را نفرين مىكنند و تا چيزى از آن لقمه، در درونش باشد، خدا به او نمىنگرد و هر كس لقمهاى از حرام بخورد، همانا گرفتار خشم خداست. اگر توبه كند، خدا توبهاش را مىپذيرد و اگر مرگ او را در ربايد و توبه نكرده باشد، آتش بر او سزاوارتر است.»[٣]
٤. ايستادن در برابر امام
آخرين مرحله از حرامخوارى، ايستادن در برابر امام است. طبيعت رفتار و حركت بر مسير حرام، چنين است كه فرد را در مسير اطاعت از شيطان وارد و در نهايت، تبديل به سربازى از لشكر ابليس مىكند.
بسيارى از ما، خطبه امام حسين (ع) در روز عاشورا، خطاب به لشكر عمر بن سعد را شنيدهايم. ماجراى حمايت از امام زمان (ع)، امروز نيز پيش روى ماست. پس بياييد يك بار ديگر سخن امام حسين (ع) را مرور كنيم:
«واى بر شما! چه مانعى دارد كه ساكت شويد و سخن مرا گوش كنيد؟
جز اين نيست كه من شما را به راه هدايت دعوت مىكنم. كسى كه از من اطاعت كند، هدايت مىشود و كسى كه نافرمانى نمايد، هلاك و كافر خواهد شد. شما عموماً امر مرا اطاعت نمىكنيد، گوش به سخن من نمىدهيد؛ زيرا شكمهاى شما از حرام پر شده و به قلبهاى شما مهر (قساوت) زده شده است. واى بر شما! آيا ساكت نمىشويد!؟ آيا نمىشنويد؟»[٤]
ب) مگر ما حرام مىخوريم؟!
بسيارى از ما، در كسب مال حلال مىكوشيم. در كارمان فروگذارى نمىكنيم و وقت و زمان پرداختن به شغل را به بطالت و بيهودگى نمىگذرانيم. از سوى ديگر، حقوق مربوط به مال، از جمله خمس را رعايت مىكنيم و بدين ترتيب گمان مىكنيم كه لقمه ما حتماً حلال و پاك است. بگذاريد به شما هشدار دهيم كه در چنين حالتى هم باز ممكن است گرفتار مال حرام باشيم. براى مثال:
- برخى گوشتهايى كه به صورت آماده از مغازه تهيه مىكنيم، خوب شسته نشدهاند و خون حيوان در آن باقى مانده است. خوردن چنين گوشتى، حرام است. در چنين حالتى بهتر است موادّ گوشتىاتان را