ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و شصت و پنج
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
خانه حسين، خانه عشق است
٤ ص
(٤)
گلستانه
٦ ص
(٥)
تأسيس كربلا
٦ ص
(٦)
آن روز تو را يافتم
٦ ص
(٧)
بايد قيام سرخ تو را، زندگى كنيم
٧ ص
(٨)
شرمنده مروّت تو تا قيامت آب
٧ ص
(٩)
خطبه ماه بر بلنداى كعبه
٨ ص
(١٠)
زمان خانه من است
٩ ص
(١١)
تجارى سازى فرهنگ
١٠ ص
(١٢)
ريشه هاى يارى و دشمنى در كربلا
١٢ ص
(١٣)
ريشه هاى يارى
١٢ ص
(١٤)
1 بصيرت
١٢ ص
(١٥)
2 ولايت مدارى
١٣ ص
(١٦)
3 ايمان راسخ
١٣ ص
(١٧)
4 آزادگى
١٤ ص
(١٨)
5 احترام به اهل بيت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم
١٥ ص
(١٩)
ريشه هاى دشمنى
١٦ ص
(٢٠)
1 ضعف ايمان و استفاده ابزارى از دين
١٦ ص
(٢١)
2 عدم معرفت به رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و اهل بيت آن حضرت عليه السلام
١٧ ص
(٢٢)
3 دنياخواهى و دنيازدگى
١٨ ص
(٢٣)
4 حرام خوارى
١٨ ص
(٢٤)
5 برداشت غلط از خلافت و بيعت
١٩ ص
(٢٥)
روح هند در التهاب عاشورا
٢١ ص
(٢٦)
از سرخ سرخ تا سبز سبز
٣٠ ص
(٢٧)
عزادار حقيقى
٣٢ ص
(٢٨)
پيشگفتار
٣٢ ص
(٢٩)
مراتب عزادارى و عزاداران
٣٣ ص
(٣٠)
مرتبه اوّل عزادارى
٣٣ ص
(٣١)
مرتبه دوم عزادارى
٣٣ ص
(٣٢)
مرتبه سوم عزادارى
٣٣ ص
(٣٣)
عزادارى و آفت هاى آن
٣٣ ص
(٣٤)
آفات عزادارى در مرتبه سوم
٣٣ ص
(٣٥)
مرتبه چهارم (شناخت معصومان عليه السلام و انواع مصائب آنها)
٣٣ ص
(٣٦)
رابطه يا نسبت هاى موجود بين مصيبت عظيم و اعظم
٣٤ ص
(٣٧)
معصومان عليه السلام و روش هاى مختلف تشويق به عزادارى
٣٤ ص
(٣٨)
وظيفه ما در قبال مصيبت اعظم
٣٤ ص
(٣٩)
مجالس عزادارى در مرتبه چهارم
٣٥ ص
(٤٠)
مرتبه پنجم عزادارى (عمليات انتقام)
٣٥ ص
(٤١)
مراحل سه گانه عمليات انتقام
٣٦ ص
(٤٢)
1 لعن و برائت زبانى
٣٦ ص
(٤٣)
2 برائت عملى
٣٦ ص
(٤٤)
3 جهاد با دشمنان و ضربه زدن به آنها و محدود كردن قدرت آنها تا نابودى كاملشان
٣٦ ص
(٤٥)
پيوند عزادار حقيقى با منتقم خون حسين عليه السلام در عمليات انتقام
٣٧ ص
(٤٦)
خطبه امام حسين عليه السلام براى اصحاب
٣٩ ص
(٤٧)
جانسوزترين گزارش حوادث كربلا
٤٠ ص
(٤٨)
گلواژه ناحيه
٤٠ ص
(٤٩)
زيارت ناحيه مقدّسه
٤١ ص
(٥٠)
منابع زيارت ناحيه مقدّسه
٤١ ص
(٥١)
شروح زيارت ناحيه مقدّسه
٤٤ ص
(٥٢)
استحكام متن
٤٤ ص
(٥٣)
از هيأت ثارالله مسيحى ها چه مى دانيد؟
٤٦ ص
(٥٤)
پرده اوّل؛ اداى احترام كشيش به امام عليه السلام
٤٦ ص
(٥٥)
پرده دوم يانيس شفاى خود را از امام حسين عليه السلام مى گيرد
٤٦ ص
(٥٦)
پرده سوم هيئت ثارالله مسيحى ها
٤٧ ص
(٥٧)
صنعتى به نام مشروبات الكلى
٤٨ ص
(٥٨)
51% آمريكايى هاى بزرگسال الكلى هستند
٤٨ ص
(٥٩)
صنعت الكل در خدمت احزاب سياسى آمريكا
٤٨ ص
(٦٠)
هزينه هاى اجتماعى و اقتصادى استفاده از مشروبات الكلى در غرب
٤٩ ص
(٦١)
زنان باردار آمريكايى و مصرف الكل
٥٠ ص
(٦٢)
نوجوانان الكلى آمريكا
٥١ ص
(٦٣)
دوران وارونگى
٥٢ ص
(٦٤)
1 دلبستگى به دنيا
٥٢ ص
(٦٥)
2 گرفتار شدن به شهوات و لذّت ها
٥٢ ص
(٦٦)
لالاى اصغرم لالا
٥٣ ص
(٦٧)
حضرت زينب (س) در دربار يزيد
٥٤ ص
(٦٨)
اكسير اشك برامام حسين عليه السلام
٥٦ ص
(٦٩)
خطبه تاريخى امام سجّاد عليه السلام
٥٨ ص
(٧٠)
ايمان است كه انسان را كربلايى مى كند
٦٠ ص
(٧١)
لطفاً اين كتاب را نخوانيد!
٦٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٣ - منابع زيارت ناحيه مقدّسه

اگرچه در مواردى به آن تصريح نكند.

آنگاه مقدّمه كتابش را نقل كرده و به آن استناد نموده است؛[١]

٨. محدّث قمى از ابن‌المشهدى، به عنوان شيخ جليل، سعيد، متبحّر، عظيم المنزله و المقدار تعبير كرده و از آثارش، المزار الكبير، «بغيه الطلّاب» و «ايضاح المناسك» و كتاب‌هاى المصباح را نام برده و در مورد مزار كبير فرموده:

علماى ابرار ما بر آن اعتماد كرده‌اند.[٢]

از مشايخ روايتش: ابن‌بطريق، ابن زهره، شاذان‌بن جبرئيل، شيخ هبةالله ابن‌نما، سعيدالدّين محمّد حمصى، ورّام‌بن ابى‌فراس و ديگر محدّثان بزرگ را نام برده است.[٣]

٩. شيخ آغا بزرگ تهرانى در «الذّريعة»، كتاب مزار كبير را معرّفى كرده، چند نسخه خطّى او را معرّفى نموده و پانزده تن از مشايخ او را برشمرده است‌[٤] و در «طبقات»، او را به عنوان عالم جليل واسع الرّوايه ستوده و چهارده تن ديگر از مشايخش را برشمرده. ولادتش را در حدود ٥١٠ ه-. ق. ثبت كرده و تاريخ وفاتش را بعد از ٥٩٤ ه-. ق. دانسته است.

از روايت كتاب مقنعه مفيد با دو واسطه سخن گفته و فرموده:

اين يك سند عالى است.[٥]

١٠. محدّث جليل‌القدر مرحوم شيخ على نمازى، از ابن‌مشهدى، به عنوان شيخ جليل ياد كرده و فرموده:

مؤلّف مزار كبير، مشهور و مورد اعتماد اصحاب است.[٦]

ابن‌مشهدى كه از مشايخ شيخ نجيب‌الدين محمّد، اعلم مشايخ محقّق حلّى و از مشايخ با واسطه شهيد اوّل و صاحب مقام بوده و مرحوم شهيد از او، به عنوان امام تعبير كرده و ديگر علماى تراجم، او را با آن تعبيرهاى والا ستوده‌اند و در مقدّمه كتابش ملتزم شده كه منحصراً از مشايخ مورد وثوق و با اسناد متّصل به معصوم نقل كند. او زيارت ناحيه مقدّسه را به عنوان صادره از ناحيه به يكى از ابواب، ثبت نموده است.[٧]

محدّث نورى از تعبير ابن‌مشهدى استفاده نموده كه:

همه آنچه در كتاب مزار كبير هست، همه‌اش مأثور است؛ اگرچه در مواردش به آن تصريح نكرده باشد.[٨]

مرحوم نورى شديداً بر اين مطلب تأكيد كرده و در موارد ديگرى نيز بر آن پاى فشرده است.[٩]

٤. مصباح الزّائر

سومين منبع زيارت ناحيه مقدّسه، كتاب «مصباح الزّائر» تأليف سيّد علىّ‌بن موسى‌بن طاووس، مشهور به ابن‌طاووس (٥٨٩- ٦٦٤ ه-. ق). مى‌باشد.

سيّدابن طاووس آن را به نقل از سيّدمرتضى علم‌الهدى آورده و فرموده:

سيّدمرتضى علم‌الهدى با آن، زيارت كرده و ما آن را به گونه‌اى كه ايشان اشاره كرده است، مى‌آوريم.[١٠]

آنگاه به مقدار سه صفحه و نيم، مقدّمات زيارت را آورده و سپس همان زيارت ناحيه مقدّسه شيخ مفيد را نقل فرموده است.[١١]

٤. بحارالأنوار

علّامه مجلسى (١٠٣٧- ١١١٠ ه-. ق). در «دائرة المعارف بزرگ بحارالأنوار»، زيارت ناحيه مقدّسه را دو بار نقل فرموده است:

يك بار به عنوان «زيارت عاشورا»، مطابق متن مزار كبير شيخ مفيد و ابن‌المشهدى و در پايان، به آن اشاره فرموده است؛[١٢]

يك بار ديگر مطابق مصباح الزّائر به نقل از سيّدمرتضى علم الهدى، به عنوان زيارت مطلقه.[١٣]

آنگاه به استناد مزار كبير ابن‌مشهدى فرموده است:

پس معلوم شد كه اين زيارت، مأثور و مروى مى‌باشد.[١٤]