١. شهيد اوّل در اجازه‌نامه‌اش به شيخ شمس‌الدّين ابوجعفر محمّدبن تاج‌الدّين، طريق خود را به كتاب‌هاى نجيب‌الدّين ابن‌نما (پدر ابن‌نما، مؤلّف «مشير الاحزان») دانسته و چنين مى‌نويسد:

همه تأليفات شاذان‌بن جبرئيل را از طريق نجيب‌الدّين ابن‌نما، به واسطه شيخ سعيد امام ابوعبدالله محمّدبن جعفر مشهدى (ره) نقل شده است.[٤]

شهيد با آن جلالت قدرش، از ايشان به عنوان شيخ، سعيد و امام تعبير كرده و در پايان طلب مغفرت نموده است.

همچنين شهيد، طريق خود را به كتاب‌هاى نجيب‌الدّين محمّد از طريق شيخ سعيد ابى‌عبدالله محمّدبن جعفر مشهدى بيان مى‌كند؛[٥]

٢. صاحب «معالم» در اجازه كبيره‌اش، طريق خود را به شيخ سعيد ابوعبدالله محمّدبن جعفر مشهدى، براى روايات و كتاب‌هايش بيان مى‌كند؛[٦]

٣. شيخ نجم‌الدين ابن‌نما، صاحب كتاب «منيز الاحزان»، كتاب «مقنعه شيخ مفيد» را از پدرش نجيب‌الدّين محمّد، از ابن مشهدى روايت كرده و گفته است:

محمّدبن جعفر ابن‌المشهدى، پيش از آنكه به بيست سالگى برسد، كتاب مقنعه را بر شيخ بزرگوار ابومنصور محمّدبن حسن‌بن منصور نقّاش موصلى قرائت كرده است.[٧]

٤. ابن‌المشهدى از مشايخ روايى شيخ نجيب‌الدّين محمّد مى‌باشد كه محقّق كركى در حقّ او فرموده است:

اعلم مشايخ محقّق حلّى در فقه اهل‌بيت عليه السلام، محمّدبن نماى حلّى مى‌باشد.[٨]

٥. علّامه مجلسى، كتاب ابن‌مشهدى را در ليست «مصادر بحارالانوار» ثبت كرده و فرموده:

سيّدبن طاووس بر آن اعتماد كرده و ستايش نموده است.[٩]

و در مقام توثيق مصادر فرموده:

از كيفيّت اسنادش معلوم مى‌شود كه كتاب معتبرى است و هر دو سيّدبن طاووس‌[١٠] بسيارى از روايات و زيارات را از آن اخذ كرده‌اند.[١١]

٦. شيخ حرّ عاملى در حقّ او مى‌نويسد:

فاضل، محدّث و صدوق بود. آثار تأليفى دارد و از شاذان‌بن جبرئيل قمى روايت مى‌كند.[١٢]

٧. محدّث نورى از آثار ابن‌مشهدى ياد كرده و مى‌نويسد:

از آثارش معلوم مى‌شود كه در زمره فقيهان بوده و آنچه در اين اثرش به وديعت نهاده، مورد اعتماد و استناد است و همه زياراتى كه در آن آورده، همه‌اش از معصوم رسيده است؛