ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٦ - پرده دوم يانيس شفاى خود را از امام حسين عليه السلام مى گيرد
از هيأت ثارالله مسيحى ها چه مى دانيد؟
راستى چه سرّى است در وجود مطهّر امام حسين عليه السلام كه دل هر عاشقى را شيفته خود مىكند و حتّى غير مسلمانان هم ايشان را دوست دارند. در اين مجال اندك، با هم همراه مىشويم و سرى به آيينهاى عزادارى ارامنه و زرتشتيان در عزاى امام حسين عليه السلام مىزنيم و سه پرده دلنشين از علاقه و محبّت غيرمسلمانان به سيّدالشّهدا عليه السلام را به تجربه مىنشينيم.
پرده اوّل؛ اداى احترام كشيش به امام عليه السلام
در محلّه ارمنىنشين «تهران»، كليساى بزرگى قرار دارد كه در مسير يكى از مساجد خيابان «كريمخان» واقع شده و من در رفت و آمدهاى روزمرّهام، به ارامنه بسيارى برخورد كردهام كه هر كدام ويژگىهاى خاصّى دارند و از آنجايى كه شنيده بودم ارامنه هم براى محرّم برنامههايى اجرا مىكنند و در ماتم شهادت امام حسين عليه السلام با مسلمانان همنوا هستند، به كليسا رفتم تا در مورد ارامنهاى كه احياناً نذرى يا مراسم خاصّى براى محرّم دارند، پرسوجو كنم.
وقتى به وارطانيان، كشيش كليساى «ويلا» علّت ورودم را به كليسا مىگويم، با اشاره به اينكه محرّم و عاشورا مختصّ مسلمانان شيعه نيست، مىگويد: حسين عليه السلام متعلّق به همه انسانهاى آزاده و عدالت جوست.
وى ادامه مىدهد:
عاشورا فرهنگ ظلم ستيزى در برابر دشمن است و حسين عليه السلام كشته راه انسانيّت و حق است و اگر چه در آن زمان، به ايشان ظلم شد، امّا نهضت عاشورا نافرجام نماند و امروز از اين قيام همه انسانهاى دربند ستم، الگو مىگيرند.
وارطانيان تصريح مىكند:
عاشورا قيامى سترگ است كه هرگز از دل و جان تاريخ پاك نمىشود و تا هميشه ماندگار خواهد ماند.
وى ادامه مىدهد:
من به ساحت سومين امام شيعيان، اداى احترام مىكنم و هر سال اگر روز عاشورا مصادف با يكى از روزهاى خاصّ كليسا باشد، ناقوسها به احترام ايشان به صدا در نمىآيند و ما هم در غم كربلا و شهادت حسين عليه السلام با شيعيان همنوايى مىكنيم.
وارطانيان با اشاره به نذرىهايى كه ارامنه در ايام محرّم مىدهند، خاطرنشان مىكند: بسيارى از ارامنه تهران، روزهاى تاسوعا و عاشورا نذرى مىدهند و اين نذرى را به روح شهداى كربلا هديه مىكنند.
اين كشيش در ادامه، من را با يانيس، يكى از ارامنه كه نذرىهاى بسيارى در ايام محرّم ميان مردم توزيع مىكند، آشنا كرد و گفت: يانيس و خانوادهاش ارادت خاصّى به سيّدالشّهدا عليه السلام دارند. از او خداحافظى مىكنم و راهى خانه يانيس مىشوم.
پرده دوم: يانيس شفاى خود را از امام حسين عليه السلام مىگيرد
كوچهها را يك به يك طىّ مىكنم و مقابل خانه يانيس مىرسم، زنگ مىزنم. زنى ميانسال در را به رويم باز مىكند و خودش را مادر يانيس معرفى مىكند.
اين زن به همراه تنها فرزندش در اين شهر زندگى مىكند و اعضاى خانواده آنها، سالها پيش ايران را به مقصد «كانادا» ترك كردهاند.
وقتى از او در مورد حال و هواى محرّم و عزادارى امام حسين عليه السلام مىپرسم، بىاختيار اشكهايش سرازير مىشود و مىگويد:
هرچه دارم پس از خدا، از عنايت امام حسين عليه السلام است. اگرچه من مسيحى هستم؛ امّا در قلبم ارادت ويژهاى به امام شما دارم.
وى بدون مقدّمه، كتابچه زيارت عاشوراى كوچكش را برمى دارد و ادامه مىدهد: