ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٥ - حمله به نجف اشرف
شهر از مال و سلاح و لباس و فرش و طلا و نقره و قرآنهاى نفيس و جز آنها يافتند، غارت كردند و نزديك ظهر از شهر بيرون رفتند؛ در حالى كه قريب به دو هزار تن از اهالى كربلا را كشته بودند.
پس از تسلّط وهّابيان بر مدينه، آنها ضمن تخريب قبور، آثارى را كه بر روى قبور قرار داشت نيز از بين بردند. در جريان اين واقعه، بارگاه امام حسن مجتبى، امام سجّاد (ع)، امام محمّدباقر (ع) و امام جعفر صادق (ع) نيز ويران شد.
...
حمله به نجف اشرف
سعودبن عبدالعزيز، پس از قتل و غارت در كربلا، متوجّه «نجف اشرف» گرديد و آن را محاصره كرد و تعدادى از مردم نجف را به قتل رساند. نخستين اقدام مردم نجف اين بود كه خزانه حرم اميرمؤمنان على (ع) را به «بغداد» منتقل ساختند تا مانند خزانه حرم نبوى به غارت نرود. پس از آن آماده دفاع از وطن و جان خود شدند. رهبر مردم در دفاع از شهر نجف، عالم بزرگ شيعه، علّامه شيخ جعفر كاشفالغطاء بود كه علماى ديگر نيز او را يارى مىكردند. تعداد وهّابيان مهاجم به نجف پانزده هزار تن بود كه هفتصد نفر از آنان به هلاكت سيدند و بقيه به ناچار از شهر عقب نشستند و به غارت نواحى اطراف پرداختند.
اين در حالى است كه «قرآن مجيد»، مسلمانان جهان را به ترفيع و تكريم بيوتى كه مركز حمد و تسبيح الهى است، دعوت مىنمايد و مىفرمايد: «فى بُيوتٍ أَذن الله أَن تُرفَعَ». جلالالدّين سيوطى در كتاب «درّ منثور» مىنويسد: پيامبر اكرم (ص) اين آيه را در مسجد تلاوت كرد. مردى پرسيد: مقصود از اين «بيوت» چيست؟ پيامبر (ص) فرمود: «خانههاى پيامبران است». در اين هنگام، ابوبكر در حالى كه به خانه حضرت زهرا (س) اشاره مىكرد، پرسيد: آيا اين خانه هم از آنهاست؟ حضرت فرمود: «نعم من افاضلها؛ آرى. از برترين و والاترين آنهاست.»
مرقد عسكريين (ع) كه اخيراً به دست همين عاملان ويران گشت،