چند تجربه و از جمله راه‌اندازى مدارس علميه و تربيت طلّاب سلفى و گسيل آنان به مناطق مختلف، براى نقش‌آفرينى در معادلات اقتصادى، اجتماعى و پس از آن سياسى دورخيز كردند. سلفى‌ها با استفاده از استراتژى مهاجرت و كوچ و با استفاده از سرمايه‌هاى دولت‌هاى «سعودى»، «قطر» و «امارات متّحده»، سعى در مهاجرت دادن جمعيتى از سلفى‌ها و وهّابيون به نقاط مهم و استراتژيك شيعه‌نشين، مانند «خوزستان»، «خراسان» و ... كردند و با تملّك تدريجى اراضى و اماكن مهمّ تجارى و حتّى مسكونى، جزايرى پراكنده را چونان لكّه‌هاى نفتى پراكنده در اقيانوس به وجود آوردند. مى‌شد حدس زد كه با تزريق تدريجى سرمايه‌هاى وارداتى و دامن زدن به فعّاليت‌هاى تبليغى، از طريق درس‌آموخته‌هاى مدارس سلفى تكفيرى، همچون حوزه‌هاى مستقرّ در «پاكستان» و «افغانستان»، موجى از شبهات اعتقادى، همه مرزهاى خاكى و فرهنگى منطقه را در هم ريخته و مناسبات با ثبات سياسى، اجتماعى را به موقعيت ژله‌اى و لغزان تبديل خواهد نمود.

غفلت سازمان‌ها و نهادهاى سياسى، اجتماعى ايران از اين امر، طى قريب به دو دهه، مماشات دولت‌هاى ليبرال‌منش و آلوده به آموزه‌هاى جامعه باز (ليبرال سرمايه‌دارى) در برابر اين جريان و حركت‌هاى هدف‌دار و موذيانه جريان سلفى تكفيرى، موجب شد تا امروزه شاهد بزرگتر شدن لكّه‌ها و تولّد زمينه‌هاى ناهنجارى‌هاى سياسى، اجتماعى باشيم.

شهوت ايجاد مناطق تجارى و بركشيدن مجتمع‌هاى تجارى و تفريحى در ميان بسيارى از صاحب منصبان و مقامات ملّى و استانى در دهه هشتاد و نود ايران و آمادگى سرمايه‌داران سلفى براى ولخرجى در اين ميدان با اتّكا به دلارهاى نفتى عربى، سبب شد تا هر روز بر وسعت اين لكّه‌ها افزوده شود.

استان‌هاى «فارس»، «هرمزگان»، جزايرايرانى مستقرّ در «خليج فارس» و بالأخره استان «خراسان» از مناطق مهم و هدف‌گذارى شده اين جريان سلفى و تكفيرى بودند.

اگر به اين مجموعه، استراتژى كاهش جمعيت ايران- كه طى دو دهه اخير با حمايت‌هاى سازمان‌هاى جهانى و دولت‌هاى وقت، به تمام معنا محقّق شده است- بيفزاييم و نيم‌نگاهى به اتّخاذ استراتژى افزايش جمعيت سلفى از سوى مولوى‌هاى متمايل به جريان سلفى و وهّابى سعودى بيندازيم، درمى‌يابيم كه چگونه هلال سلفى در برابر هلال شيعى مورد ادّعاى غرب شكل مى‌گيرد.

با يك ماشين‌حساب ساده جيبى مى‌توان آينده قومى را كه نرخ رشد جمعيت آنها به ٤/ ١ رسيده است، محاسبه كرد و شمايى از موقعيت اجتماعى، سياسى آنان را به دست آورد.

نشريه «اكونوميست» طى گزارشى براى دوره زمانى بين ٢٠٠٨ تا ٢٠١٥ م. ايران را در زمره كشورى كه كم‌ترين نرخ رشد جمعيت را در «خاورميانه» خواهد داشت، معرفى كرده است. بر اساس پيش‌بينى بانك جهانى، قطر و امارات با بيشترين نرخ رشد (به ترتيب ٦/ ٥ و ٩/ ٤) رو به رو هستند؛ در حالى‌كه ايران، نرخ رشد ٣/ ١% را تجربه خواهد كرد.

رشد نامتعادل جمعيت در نقاط مختلف كشور، بى‌ترديد بروز بى‌تعادلى در مناسبات سياسى، اجتماعى را در پى خواهد داشت.

صلاى سلفى؛ عليكم بالمشهد!

آن زمان كه مولوى اسماعيل زهى، به هم‌كيشان خود توصيه كرد: آقايان! عليكم بالمشهد! خودش هم تصوّر نمى‌كرد كه پيام ايشان در هم‌سويى با استراتژى سلفى‌هاى تكفيرى و وهّابيون سعودى، در غفلت تمام مسئولان ذى‌ربط از طرح‌هاى خصمانه ائتلاف صليبى، سلفى و صهيون، چه پيامدهايى را در پى خواهد داشت.