ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٠ - ٦ قدرت رشد و بالندگى
٤. دفع خطرات و بلاها
استفاده از الگوى معصومان (ع)، خطرها و مفاسد استفاده از الگوى غلط يا ناقص را از حيات فردى و اجتماعى دور مىكند و نياز به ترميم خسارتهاى ناشى از روشهاى غلط را به حدّاقل مىرساند. چنين جامعهاى از تقليد و وابستگى به دشمنان و بيگانگان در امان خواهد بود و مجبور به نابود كردن سرمايههاى مادّى و معنوى براى پياده كردن الگوهاى محدود و فاسد آنان نيست.
رها كردن آيين الهى، در واقع روىگردانى از آيين كامل و حيات بخش خداوند است. كسى كه حق را رها كند، دچار گمراهى و فساد مىشود. قرآن كريم اين واقعيت تلخ را چنين هشدار مىدهد:
«فَماذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ؛[١]
بعد از حق، چيزى جز گمراهى وجود دارد؟»
فرد و جامعهاى كه برطرف كردن موانع ظهور حضرت، مهمترين اولويت حياتش باشد، به شدّت از آن آفتها و خطرها دور مىشود. كسى كه دغدغه و آرمانش، رسيدن به چادر و قرارگاه حضرت و قرب و رضاى ايشان باشد، روز به روز از آفتها و بلاهاى ويرانگر و خانمانسوز، فاصله بيشترى مىگيرد.
٥. در امان ماندن از خشم الهى و خطر خيانت به دين خدا و حجّت الهى
بىاعتنايى به سبك زندگى الهى و رنگ خدايى، گستاخى به دستاورد همه انبياى الهى و ائمّه معصومان (ع)، بىتوجّهى به ارزش جاودانه و الهى خويش و معطّل گذاشتن استعدادهاى بىپايان انسانى است. قطع ارتباط با الگوى معصوم به طور قهرى، موجب سقوط در جهنّم گمراهى خواهد بود؛ جهنّمى كه دنيا و آخرت انسان را نابود مىكند و انسان را هميشه از شادى و آرامشى كه دستاورد دين است، محروم خواهد ساخت. بايد توجّه داشت كه انتخاب سبك زندگى مهدوى يك پيشنهاد نيست؛ بلكه يك ضرورت و تنها راه نجاتبخش فرد و امّت اسلامى است. غفلت از حجّت و خليفه خدا، محروميت از نگاه رحمت و لطف خداوند و دلشكستگى امام زمان (عج) را در پى خواهد داشت. غفلت از حجّت خدا در طول تاريخ اسلام، منشأ همه بدبختىها و نكبتهاى موجود در امّت اسلامى، بوده و هست.
امام على (ع) درباره محجور ماندن و غربت امام زمان (ع) در بين فرزندان و محبّان خويش و جامعه اسلامى چنين مىفرمايد:
«هُوَ الطَّرِيدُ الشَّرِيدُ الْفَرِيدُ الْوَحِيد؛[٢]
او طرد شده، اواره و تنهاى تنهاست.»
همانطور كه گفته شد، سبك زندگى مهدوى، به معناى حضور حضرت در تمامى حيطههاى زندگى فرد و جامعه است. بىتوجّهى از ايشان و اهداف مقدّسشان، همچنين بىخيالى نسبت به وظايف مسلّم و واجب الهى در قبال حضرت، سيل آسيب و فجايع را به حيات فرد و جامعه سرازير خواهد كرد. مشكلات بسيار زندگى فردى و خانوادگى ما، محصول فراموشى حضرت و عدم انتخاب سبك زندگى مهدوى است.
همچنين مشكلات كلان اجتماعى، سياسى، اقتصادى و فرهنگى ما در سطح كشومان نيز ناشى از بىتوجّهى به حضرت و انتظارات او از مسئولان كشور است.
حضرت امام خمينى (ره)، بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران، هر مسئولى را كه از حضرت و اهدافش غفلت كنند، خائن و خطرساز معرفى مىكند؛ هرچند به مردم خدمت كند؛ زيرا ساير خدمات رفاهى در همه زمينهها وقتى مردم را از امام و پدر آسمانى اشان دور كند، به نوبه خود بزرگترين خيانت به مردم خواهد بود.
بزرگترين نياز مردم ما و مردم همه جهان، پيوند با امام معصوم و حجّت الهى (ع) و بهرهمندى از فيوضات و هدايتهاى ايشان است. رفاه و آسايش بدون چنين پيوندى عينى، غفلت و نكبت و عذاب است.
امام خمينى (ره)، اين حقيقت تكاندهنده را كه متأسّفانه مورد غفلت بسيارى از مسئولان است، چنين بيان مىكند:
مسائل اقتصادى و مادّى اگر لحظهاى مسئولان را از وظيفهاى كه بر عهده دارند، منصرف كند، خطرى بزرگ و خيانتى سهمگين را به دنبال دارد. بايد دولت جمهورى اسلامى تمامى سعى و توان خود را در اداره هر چه بهتر مردم بنمايد و اين بدان معنا نيست كه آن را از اهداف عظيم انقلاب كه ايجاد حكومت جهانى اسلام است، منصرف كند.[٣]
مودّت نسبت به امام زمان (عج) و يارى و پيوند با ايشان، عهد محكم و مورد تأكيد خداوند از همه ماست. همانطور كه خود حضرت در «زيارت آليس» خود را چنين معرفى مىفرمايند:
«يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِى أَخَذَهُ وَ وَكَّدَه؛
اى پيمان خداوند كه آن را از همه ما اخذ كرده و به آن تأكيد كرده است!»
اين پيمان و تأكيد آن در دهها آيه از قرآن كريم و صدها روايت ار معصومان (ع) يادآورى شده است؛ هرچند اين پيمان طبق اصل اصالت تخصّص، ٥ يك عهد فطرى و عقلانى نيز هست. براى سهلانگارى نسبت به اين ميثاق محكم الهى و غفلت مردم و مسئولان از آن، علاوه بر اينكه يك خيانت بزرگ به خداوند، معصومان (ع) و به خصوص خود حضرت مىباشد، آفتها و خطرهاى بزرگ را متوجّه مردم و كشور خواهد كرد.
به همين دليل، بر ضرورت زندگى مهدوى در سطح فردى و اجتماعى تأكيد مىشود.
٦. قدرت رشد و بالندگى
خانواده و جامعهاى كه به دنبال پيوند با حضرت و آرمانهاى ايشان و انتخاب سبك مهدوى است، از بالاترين قدرت و سرعت در رشد و بالندگى همهجانبه برخوردار است.
علاوه بر دلائل گفته شده در بندهاى پيشين، حدّاقل دو عامل ديگر در وجود منتظر و يار حقيقى حضرت وجود دارد كه تأثير شگرفى در پيشرفت همهجانبه او دارد:
الف) از آنجا كه منتظر حقيقى، امام زمان (عج) را خليفةالله و شاهد و ناظر بر همه اعمال و روحيات خويش مىبيند، به طور طبيعى از