ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - ٩ لقمه حرام و نسبت آن با درد و رنج جسمى
پيامدهاى لقمه حرام
حجت الاسلام مصطفى دماوندى
قابل توجّه كسانى كه مىخواهند يك شبه ره صد ساله را طى كنند.
١. حرامخوارى، سبب از بين رفتن بركت مال
قال الصّادق (ع):
«مَنْ كَسَبَ مَالًا مِنْ غَيْرِ حِلِّهِ سَلَّطَ عَلَيْهِ الْبِنَاءَ وَ الطِّينَ وَ الْمَاء؛[١]
كسى كه مالى را از راه نا مشروع به دست آورد، ساختمان، آب و خاك براو مسلّط مى شوند.» يعنى چنين مالى براى او رفاه و آسايش نمىآورد، بلكه او را اجير و گرفتار خود مىنمايد.
٢. لقمه حرام و تاريكى قلب و دل مى آورد
علّت اينكه انسان لازم است از خوردن مال حرام اجتناب كند، اين است كه مال حرام، قلب را تاريك مىكند و بصيرت را از انسان مىگيرد.
٣. لقمه حرام، باعث عدم استجابت دعا
وقتى پيامبر (ص) از حريص بر دنيا ياد كرده و فرمودند: «چه بسيار آدم ژوليده موى، خاكآلوده و دورافتاده در سفرها كه طعام و لباسش حرام و خوراكش حرام است و دستهايش را بلند مىكند و ياربّ ياربّ مىگويد. پس كجا آن دعا مستجاب مىشود؟!»[٢]
٤. لقمه حرام، عامل قبول نشدن نماز
غزّالى گويد: ... ابن عبّاس به نقل از پيامبر (ص) مىگويد:
«خداوند نماز كسى را كه در شكمش مال حرام باشد، قبول نمىكند.»[٣]
٥. لقمه حرام، آتش دوزخ را به همراه دارد
پيامبر اكرم (ص) مىفرمايند:
«هر گوشتى كه از حرام برويد، آتش او را سزاوارتر است.»[٤]
٦. لقمه حرام، مانع رسيدن به سعادت و توفيق
از صفات رذيله و متعلّق به قوّه شهويه، مال حرام خوردن و از آن اجتناب نكردن است.
بيشتر كسانى كه به هلاكت رسيدهاند، سببش آن بوده و اكثر مردم كه از فيضها و سعادتها محروم ماندهاند، به واسطه خوردن مال حرام است. سدّى از اين محكمتر در راه توفيق نيست و كسى كه تأمّل كند، مىداند كه خوردن حرام، اعظم حجابى است كه بندگان را از وصول به درجه ابرار و اتّصال به عالم انوار منع مىكند.
٧. لقمه حرام، سبب قبول نشدن واجبات و مستحبّات
از حضرت پيغمبر (ص) روايت شده است كه: «در بيتالمقدّس فرشتهاى هست كه هر شب ندا مىكند كه هر كه بخورد مالى را كه از حرام باشد، خدا از او قبول نمىكند نه عمل مستحبى را و نه واجبى را.»[٥]
٨. لقمه حرام، سبب گلايه زن و فرزند در روز قيامت
وارد شده است كه زن و فرزندان آدمى در روز قيامت به او مى آويزند و او را در موقف حضور پروردگار باز مى دارند و مىگويند: پروردگارا! حقّ ما را از اين شخص بستان. به درستى كه ما جاهل به احكام شريعت بوديم و او ما را تعليم نكرد و غذاى حرام به ما خورانيد و ما عالم به آن نبوديم.
٩. لقمه حرام و نسبت آن با درد و رنج جسمى
ابوالقاسم جعفربن احمد الرّازى گويد: ابوالخير عَسقلانى را ماهى اى آرزوى همى آمد به چندين سال. چون از جايى پديدار آمد حلال، دست فرا كرد تا بخورد. استخوانى از استخوانهاى ماهى به