ملّا محمّدتقى مجلسى از علماى بزرگ اسلام در تربيت فرزندش، محمّدباقر اهتمام فراوان داشته و به حلال و حرام دقّت فراوان مى‌نمود تا مبادا فرزندش از مال حرام رشد كند.

محمّد باقر نيز كمى بازيگوش بود. شبى ملّا محمّدتقى براى اقامه نماز به «مسجد جامع اصفهان» رفت و محمّدباقر را نيز همراه خود برد. در هنگام نماز خواندن پدر، محمّدباقر به بازيگوشى پرداخته و با سوزن، مشك پر از آب موجود در حياط مسجد را سوراخ كرد و آب آنها به زمين ريخت. پس از نماز، وقتى پدر از موضوع با خبر شد، دست پسر را گرفته و او را به خانه برد. پس رو به همسرش كرد و گفت: مى‌دانى كه من در تهيه معاش حلال و تربيت اين پسر، دقّت بسيار كرده‌ام. حال نمى‌دانم به چه دليل دست به اين كار زشت زده است؟ پس تو بايد بگويى كه چه كار كرده‌اى كه اين كودك مرتكب چنين خطايى شده است. زنش پس ازكمى فكر گفت: زمانى كه من بار دار بودم، به خانه همسايه رفتم. درخت انارى كه در خانه‌شان بود، توجّه مرا به خود جلب كرد. سوزنى را به يكى از انارها فرو بردم و مقدارى از آب آن را چشيدم. اين چنين بود كه ملّا محمّدتقى مجلسى به راز مطلب پى برد.[١]

عزيزى بود از دوستان ما كه چند تا دختر تحصيل‌كرده در سطح عالى داشت. دختر بزرگش چنان محجوب بود كه دوست و آشنا هرجا سخن از حجاب برتر بود، او را مثال عينى مى‌زدند؛ ولى ساير خواهرانش چندان پايبند حجاب نبودند. در تحقيقى كه به عمل آمد و والدينشان هم اقرار به آن داشتند، گفتند: اوايل تشكيل خانواده كه اوايل انقلاب هم بوده ما مقيد به رعايت و حفظ ارزش‌هاى اسلامى بوده و در حلال و حرام دقّت مى‌كرديم. بعدها ما انقلاب را مديون خود دانستيم و ... محصولش همين بعدى‌ها شدند.

تأثير تقوا و اغذيه مادر بر كودك در دوران شيرخوارگى‌

شيخ مرتضى انصارى (متوفى ١٢٨١ ه- .. ق.) كه در «نجف اشرف» مدفون است، از علما و مراجع برجسته قرن سيزدهم بود و كتاب‌هاى درسى «مكاسب» و «رسائل» كه در حوزه‌هاى علميه تدريس مى‌شود، از تأليفات ايشان است. وى زاهد و عابدى بى مانند بود و از نظر علم و جنبه‌هاى معنوى، يگانه عصر به شمار مى‌آمد.

وقتى به مادرش گفتند: فرزندت به درجات عالى علم و تقوى رسيده است. وى در پاسخ گفت: من در انتظار آن بودم كه فرزندم ترقّى بيشترى داشته باشد؛ زيرا من به او شير ندادم؛ مگر اينكه با وضو بودم. حتّى در شب‌هاى سرد زمستان هم بدون وضو او را شير نمى دادم.[٢]

فرزند شيخ فضل الله نورى مى‌گويد:

وقتى آيت الله شيخ فضل الله نورى را به جرم دفاع از حكومت مشروعه به جاى مشروطه، زندانى كردند، پسرى داشته كه به زندانى و دار زدن پدرش اصرار داشت. در زندان علّت را از شيخ سؤال كردند. ايشان گفتند: خود من هم انتظار داشتم كه پسرم چنين از كار در آيد. چون‌