ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥١ - شيطان و مال حرام
يكى از علماى ربّانى و مراجع تقليد، مرحوم آيتالله العظمى سيد محمّدباقر دُرچهاى اصفهانى، از اساتيد آيت الله العظمى بروجردى (ره) و از پارسايان وارسته روزگار است كه در سال ١٣٤٢ ه-. ق. در ٧١ سالگى در «دُرچه» نزديك «اصفهان» رحلت كرد و مرقدش در «تخت فولاد» اصفهان است.
وى كه داراى صفاى باطن در سطح اعلى بود، نسبت به غذا مراقبت عجيبى مىنمود تا آنجا كه آقاى جلالالدّين همايى نقل مىكند:
اگر او احياناً لقمه شبههناك خورده بود، بىدرنگ انگشت در گلو مىكرد و همه را بيرون مىآورد.
خودم يك بار از نزديك ديدم، يكى از بازرگانان ثروتمند، آن جناب را همراه چند نفر از علما به خانه خود دعوت كرد. ايشان اين دعوت را پذيرفت و به خانه او رفتند. ميزبان سفره متنوّع و پرزرق و برقى انداخت. آن جناب طبق عادت هميشگى، مقدار كمى از غذاى آن سفره خوردند. پس از صرف غذا، ميزبان قبالهاى مشتمل بر مسئلهاى كه به فتواى آيت الله دُرچهاى حرام بود، براى امضاء به محضر آن بزرگوار آورد. آيت الله دُرچهاى دريافت كه اين مهمانى، مقدّمه آن امضاى سند بوده است و شبهه رشوه داشته است. رنگش تغيير كرد و به تنش لرزه افتاد و به ميزبان گفت: من به تو چه بدى كردم كه اين زقّوم را به حلق من وارد كردى؟ چرا اين سند را قبل از نهار نياوردى تا دست به اين غذاى آلوده نزنم؟
آنگاه آشفته حال برخاست و دوان دوان به مدرسه آمد و كنار باغچه مدرسه، مقابل حجرهاش نشست و با انگشت به حلق فرو كرد و همه را استفراغ نمود. سپس نفس راحتى كشيد.
شيطان و مال حرام
خثيمهبن الرّحمن مىگويد:
از شيطان شنيدم كه مىگفت: در سه چيز است كه انسان هرگز نمىتواند بر من غلبه كند؛ بلكه من به وسيله سه چيز بر او چيره مىشوم؟
اوّلى: مالى كه از راه ناحق و حرام به دست آورد؛
دومى: مالى كه در راه باطل و حرام مصرف كند؛
سوم، مالى كه او را از راه حق باز دارد.
منبع: «قصّههاى شيطان يا ابليس نامه»، ج اوّل، صص ٥٩- ٦٠.