ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦ - راز درهاى بسته
بسيارى چون، «سازمان تبليغات اسلامى»، «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى»، «صدا و سيما» و ... با بودجههاى كلان و داشتن مسئوليّت قانونى و جدّى، حتّى آمار اين اشخاص حقوقى و حقيقى را هم ندارند، تا چه رسد به كمك و مساعدت به آنها. حال اگر بخت برگشتهاى، در سايت يا نشريه و حتّى سخنرانىاش، دچار لغزش ناخواستهاى شود، عكسى را منتشر كند يا به ساحت قدسى وزيرى و وكيلى انتقاد نمايد، همه خدمات سى سالهاش ناديده گرفته شده و مدّعى العموم در پى اعتراض و شكايت آن مسئول به دنبالش روانه مىشود. در لحظهاى دفتر و اتاقش را پلمپ و براى هميشه از مدار فعّاليت خارجش مىكند. امّا در همان حال، آن مديران مصون از هر پرسش، در امنيّت از هر سؤال ساده در امان مىمانند.
\* روزى به يكى از وزراى آموزش و پرورش كه از اتّفاق سابقه دوستى هم با من داشت، گفتم: اگر شما به جاى اين همه هزينه كردن، جمعى از اشخاص حقوقى همراه و دلسوز را كه هر كدامشان بىمزد و منّت در كشور هزاران نوجوان و جوان را به گرد خويش آورده و آنها را تغذيه آموزشى و فرهنگى مىكنند، حمايت مىكرديد، اين همه ناگزير به هزينه كردن و انتشار صدها مجلّه و كتاب متوسط و گاه بىخاصيّت رسمى نمىشديد؛ در حالى كه همين آثار رسمى و دولتى، بدون آنكه به طور جدّى مطالعه شوند، به كارخانههاى مقوّاسازى عودت داده مىشوند.
شكستن ديوار انحصارهاى دولتى و حذف تصدّىگرى بىحدّ و حصر سازمانهاى رسمى، نه تنها دولت را لاغر كرده و به حركت سريع وا مىدارد، به افزايش كميّت و كيفيّت فعّاليتها در رشتههاى مختلف نيز مىافزايد. براى نمونه عرض مىكنم، در كشور ما، امكان فراوانى براى تأسيس راديو و حتّى تلويزيون خصوصى توسط اشخاص حقيقى و حقوقى فرهنگى و مسئول و متعهّد وجود دارد؛ چنان كه اين اتّفاق مىافتاد تا اين حد ناگزير به تبديل كردن برخى از شبكههاى تلويزيون به برادر دوقلوى سينماهاى آمريكايى نبوديم.
طى همين ماه (رمضان) براى چندمين مرتبه، «سايت موعود» در شبكه جهانى اينترنت مسدود شد. اين واقعه پس از بارها هك شدن توسط هكرهاى مأمور بود. ترديدى نيست كه «مجلّه موعود» در زمره يكى از پرمخاطبترين مجلّات مذهبى ايران، قابل شناسايى است و سايت موعود طبق آخرين برآورد، رتبه چهارم در ميان همه سايتهاى فرهنگى و مذهبى ايران را داراست.
سازمانهاى فرهنگى رسمى، با چه رقمى از بودجه و امكانات ساختمانى و نيروهاى انسانى مىتوانند آنچه را كه موعود به اذن الله به انجام مىرساند، انجام دهند؟ مشابه موعود در كشور فراوان است.
در حالى كه برخى دايرة المعارفها از بودجه رسمى بهره مىبرند، مؤسّساتى چون موعود، هشتمين جلد از بزرگترين «دايرة المعارف مهدوى» را هم منتشر ساخته است، اين سه مورد دليل و نشانه كافى است تا در هر كشور و نظامى اين خدمات مورد توجّه واقع شده و حمايت پر قدرت «مالى» از آن صورت پذيرد تا چه رسد به آنكه، موعود براى يافتن جايگاهى براى «سرور» مسدود شدهاش توسط اجانب غربى و يهودى، سرگردان بماند و مراكز رسمى موظّف مذهبى و دولتى، از اختصاص جايگاهى در ميان مركز بزرگ فناورى و اطّلاعات و حتّى از حجم بزرگ فعّاليتهاى خير خود نيز- به صورت رايگان- خوددارى كنند.
در همين شرايط، اگر نگارنده انگشت اشاره به سمت سازمانى مسئول و مديرى منصوب دراز كند، طوفان بلا از در و ديوار به سويش هجوم خواهد آورد. جاى ذكر نكتهاى مهم خالى ماند.
\* غرب استكبارى و به ويژه يهوديّت صهيونيستى، طى سى سال اخير، همه سعى خود را براى نزديك كردن مأموران بومى و وطنى به مديران و مسئولان و جاگذارى آنها در نهادها و سازمانها كرده است. اين مأموران رام و مطيع و ظاهراً مذهبى و گوش به فرمان، عهدهدار وظايف مهمّى چون:
١. انتقال اطّلاعات و اخبار به بيگانگان (ستون پنجم)؛
٢. تأثيرگذارى بر مديران و تصميمسازى براى آنان؛
٣. ممانعت از اجراى پروژههاى ويژه مذهبى و ملّى (ضدّ غرب و يهود)؛
٤. جلوگيرى از نزديك شدن اشخاص مستقل، ضدّ غرب و يهود به مديران ارشد؛
٥. كمك به اعطاى امتيازات و مجوّزهاى خاص به اشخاص مورد نظر حقيقى و حقوقى و همسو با خصم؛
٦. رخنه در ميان منابع اطّلاعاتى و سرّى سازمانها و نهادها؛
٧. كمك به ورود و استقرار كارشناسان همسو در پستها و مسئوليّتهاى ميانى؛
٨. شناسايى و تخريب تدريجى اشخاص و اماكن مؤثّر و مهم؛
٩. بزرگنمايى امور خرد و كوچك نمايى امور بزرگ؛
١٠. شناسايى استعدادها و كمك در انتقال يا مهاجرت آنها به خارج.
راز مسكوت ماندن بسيارى از طرحها و پروژهها، بىپاسخ ماندن نامهها، تأخير ديدارها، زيست غريبانه دردمندان و دلسوزان، مسدود شدن راههاى كمك و مساعدت (به رغم وجود بودجه و رديف معيّن و تعريف شده قانونى) و ... را در اين موضوع مهم بايد جستوجو كرد.
ترديدى ندارم كه اين سرمقاله نيز مانند صدها مقاله و اثر ديگر، مردان دلسوز همسو را متأسّف مىسازد؛ در حالى كه چندان كارى از دستشان برنمىآيد. از چشم مديران صاحب جاه و نام كه به زعم خودشان مادرزادى وزير و وكيل به دنيا آمدهاند، دور مىماند تا موجب آزردگى و مكدّر شدن خاطرشان نشود؛ با اين همه ما، حجّت را بر خويش تمام شده مىدانيم و حسب آنچه كه خداوند، امام عصر (عج) و شهدا بر اين سرزمين بر دوشمان نهادهاند، پيش مىرويم تا آنگاه كه در پيشگاه صاحب و مولايمان وارد شويم. انشاءالله. آن روز دير نيست.
والسّلام- سردبير