شايان ذكر است كه فرزند برومند ايشان حضرت حجّت الاسلام و المسلمين مهدى فقيه ايمانى از علماى كنونى اصفهان به مصداق «الولد يسرّ ابيه؛ يعنى فرزند، آيينه تمام نماى خصوصيّات پدر خويش است» بعد از پدر بزرگوار خود، عَلَم تبليغ و ترويج مهدويّت را با تأليف كتاب و منبر و مسجد و تدريس بر دوش مى‌كشند كه در اين راستا، علاوه بر آماده كردن آثار پدر، خود نيز باقيات و صالحات و آثارى را چاپ و منتشر كرده‌اند.

در پايان از خداى كريم، فروتنانه مى‌خواهيم كه روح بلند و جان شيفته و دل بى‌قرار و قلب شيداى اين منتظر پر شور و راستين امام زمان (ع) را مهمان سفره احسان آن واسطه زمين و آسمان بنمايد و ذرّه‌اى از آن همه شور و شيدايى و محبّت و معرفت را در انبان جان ما شب گرفتگان غفلت زده در اندازد و نام ما را نيز در صحيفه دوستداران آن امام مهربان ثبت و درج نمايد و همچنين بر توفيقات و طول عمر فرزند برومند ايشان حضرت آيت الله مهدى فقيه ايمانى بيفزايد. «بمنه و كرمه».

پى‌نوشت‌ها:

١. صفوة الصفا به نقل از بيدارگران اقاليم قبله، محمّدرضا حكيمى.

[٢]. دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج ١، ص ٣٣٧، مصلح الدين مهدوى.

٣. تذكره شعراى معاصر اصفهان، ص ٣٦٧، مصلح الدين مهدوى.

[٤]. دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج ١، ص ٣٣٧، مرحم مصلح الدّين مهدوى.

[٥]. مقدّمه فوز اكبر، صص ٨ و ٩، محمّد باقر فقيه ايمانى.

[٦]. دائرة المعارف تشيع، ج ٢، ص ٥٩.

[٧]. شيفتگان حضرت مهدى (ع)، ج ٣، صص ٢٥١- ٢٥٣، احمد قاضى زاهدى.

[٨]. مكيال المكارم، ج ١، ص ٥٦٧، سيد محمّد تقى موسوى اصفهانى.

[٩]. شيفتگان حضرت مهدى (ع)، ج ٣، صص ٢٥٩ و ٢٦٠، احمد قاضى زاهدى.

ادامه از صفحه ٥٠

جريان، گسترش نيازها و اشيا در كلّ جامعه است. در اينجا بايد از تأثيرتقليدى سخن گفت. شركت‌هاى فراملّيتى كالاهايى را عرضه مى‌كنند كه برگزيدگان داخلى سريعاً آنها را مى‌پذيرند و سپس در مدّت زمان كوتاهى پس از عرضه اين كالاها، سايران نيز به تقليد از برگزيدگان، مصرف كنندگان اين كالاها خواهند شد.

طرح كلّى در اين جريان چنين است: شركت‌هاى فراملّيتى محصولات جديد را در كشورهاى درحال توسعه عرضه كرده و نيازهاى مصرفى آنان را به جانب اين كالاها هدايت مى‌كنند.

روش‌هاى نفوذ، متنوّع و گوناگون است. (عمدى با استفاده از تبليغات، نسبتاً غير عمدى از طريق نمايش)، امّا همگى در جهت هدايت الگوهاى مصرف به سوى كالاها و خدمات توليدى شركت‌هاى فراملّيتى مشاركت دارند. ايجاد عرضه، خود موجد تقاضاست. درست است كه اين محصولات بدون در نظر گرفتن نيازهاى اساسى مردم به بازار عرضه مى‌شوند و اين چيزى نيست كه شركت‌هاى فراملّيتى نسبت به آن بى اطّلاع باشند، بلكه برعكس، اين روش عادّى و متداولِ انجام امور از سوى آنهاست. اين سياست و عواقب ناشى از آن، نمايش جديدى از تضاد و برخورد دو نوع منطق است، زيرا براى يك شركت فراملّيتى، انتخاب يكبرنامه تبليغاتى قبلًا آزموده شده به زبانى ديگر به مراتب راحت‌تر است تا عرضه يا توليد فراورده‌هايى نو، متناسب با نيازهاى خاصّ محلّى.

منابع:

١. همايونفر، على، «از استقلال كشورها تا ماجراجويى‌هاى شركت‌هاى چند مليّتى»، رسالت، (١١ مهر ١٣٨٣)، ص ٧.

٢. آيزاك، رابرت. اى، «استراتژى شركت‌هاى چند مليّتى و سرمايه‌گذارى خارجى»، ترجمه مهدى تقوى، اطّلاعات، (١٩ خرداد ١٣٨٠)، ص. ١٢.

٣. نژند، مژگان، «توليد كنندگان غربى، عاملان بحران غذايى در جهان»، كيهان، ٩ خرداد، ١٣٨٧ ص ١٢.

٤. عراقى، مهدى، «جهان به تسخير چند مليّتى‌ها در نيامده است» ابرار، ص ٦.

٥. كاليش، ديويد، «زد و بند شركت‌هاى چند مليّتى توليد سيگار و سينماى‌هاليوود»، ترجمه كيكاووس زيارى، سينما، سال ٥، ش ٢٤٢، (١٩ دى ١٣٧٥)، ص ٢٢.

٦. سويزى، پل «شركت‌هاى چند مليّتى»، ترجمه سهراب بهداد، ص ٧٥.

٧. رهنما، سعيد، «شركت‌هاى چند مليّتى و كشورهاى توسعه نيافته»، ص ٤٢.