ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - ارادتى خاص به امام عصر (ع) داشت
جانِ شيفته
ياد كردى از عالمِ ربّانى، مرحوم حضرت آيت الله ميرزا محمّد باقر فقيه ايمانى اصفهانى (ره)
عبدالحسن بزرگمهرنيا
نگاهى به زندگانى و حيات علمى
مرحوم آيت الله ميرزا محمّد باقر فقيه ايمانى فرزند مرحوم حاج شيخ حسينعلى تهرانى در خانوادهاى مذهبى از پدرى روحانى و مادرى علويّه چشم به جهان گشود. در دوران كودكى پدر خود را از دست داد و در دامان پاكِ مادر خويش رشد و پرورش يافت. پس از تحصيلات ابتدايى به علّت علاقه شديد وارد حوزه علميّه شد و به تحصيل علوم دينى پرداخت و در رشتههاى مختلف مانند فقه و اصول، تفسير، حديث شناسى، شعر و ادبيات به مراتبى دست يافت و در ضمن تحصيلات به تزكيه نفس و كسب كمالات معنوى پرداخت.
مرحوم فقيه ايمانى با اينكه در سنين كودكى از نعمت پدر بىبهره شد، امّا با همّتى بلند و ستودنى، سختكوشانه به تحصيل پرداخت و نزد عالمانى نامآور، در حوزه ديرينه و كهن «اصفهان» زانوى شاگردى زد و از دانش و پارسايى آن دانشى مردان و انفاسِ پاك آن بندگان خوب خدا بهرهمند شد و شخصيّت معنوى و علمى ايشان شكل گرفت.
از استادان ايشان مىتوان ١- مرحوم سيّد محمود كليشادى معروف به «سيّد مغنىگو» ٢- عالم زاهد ربّانى آخوند كاشى؛ ٣- زعيم عاليقدر جهانِ تشيّع مرحوم آيت الله بروجردى؛ در زمان سكونت و تحصيل ايشان در دارالعلم اصفهان؛ ٤- مرحوم آخوند ملّا عبدالكريم گزى؛ ٥- مرحوم آيت الله حاج آقا منيرالدّين بروجردى- از نوادگان محقّق قمى صاحب «قوانين الاصول» و پدر زن خود- نام برد.
شخصيّت شناس و رجالى معاصر اصفهان مرحوم مصلح الدّين مهدوى در كتاب «دانشمندان و بزرگان اصفهان» درباره ايشان چنين آورده:
مرحوم ميرزا محمّد باقر فقيه ايمانى، عالمِ فاضل و زاهدِ ورع متّقى، پدرش از علماى تهران و پسر از فُحولِ دانشمندان و مؤلّفان اصفهان است. در خدمت مرحوم [آيت الله] حاج آقا منيرالدّين بروجردى (پدر زن خويش) و جمعى ديگر مانند شيخ عبدالحسين محلّاتى، آيت الله برجردى و ... تحصيل نموده و عمر خود را به عبادت و انزوا گذرانيد. حدود ٧٠ جلد كتاب تأليف نموده و بيشتر تأليفات او مربوط به صاحب الزّمان (ع) است. مرحوم مهدوى آنگاه ٢٩ جلد از آثار او را كه عمدتاً در موضوع مهدويّت است برمىشمارد.[١]
ارادتى خاص به امام عصر (ع) داشت
همه كسانى كه به گونهاى به شرح احوال اين فقيه فرزانه و عاشق دلباخته حضرت مهدى (ع) پرداختهاند به اين نكته اشاره و تأكيد كردهاند كه: ايشان ارادت خاصّى به امام زمان (ع) داشت.
مرحوم مهدوى در كتاب دانشمندان و بزرگان اصفهان اضافه مىكند كه: وى از كسانى است كه در زمان غيبت كبرا مشرّف به حضور باهرالنور آن ولى الله الاعظم (ع) شده و بدين افتخار مُباهى گرديده است.[٢] داستان تشرّف ايشان در ادامه خواهد آمد.
فرزند ايشان جناب حجّت الاسلام و المسلمين مهدى فقيه ايمانى- حفظه الله-