نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ٣٨ - اساتيد مقطعى ايشان

٤- مرحوم علامه آيت اللّه شيخ محمد حسين اصفهانى قدس سرّه‌

ايشان از شاگردان مرحوم آخوند خراسانى و مرحوم آقا سيد محمد فشاركى مى‌باشد. فقيهى بود موشكاف و دقيق النظر و در اصول يد طولايى داشت. حكيمى بلند پايه و متأله و عارفى دلداده و سالكى موفق و شاعرى نغزگو بود كه كمتر عالمى به اين جامعيت پيدا مى‌شود. مرحوم اردوبادى مؤلفات و آثار قلمى مدوّنه آن بزرگوار را به ٣٣ اثر رسانيده و مى‌گويند: «نوشته‌هاى بسيار ديگرى به صورت شعر يا نثر از ايشان هست كه تدوين نشده و به صورت كتاب نيامده است.»[١]

حضرت آيت اللّه گلپايگانى مدت سه ماهى كه در عراق بوده‌اند از درس و بحث و تحقيقات علمى ايشان استفاده كرده بودند.

٥- مرحوم آيت اللّه العظمى بروجردى قدس سرّه‌

مرحوم محقق بروجردى كه از بزرگان و اعلام عصر حاضر بود در سال ١٢٩٢ ه ق در بروجرد پا به عرصه وجود گذاشتند و در بروجرد و سپس در اصفهان و عاقبت در نجف اشرف به خوشه‌چينى از محضر بزرگان و اساتيد پرداختند. و بنيه علمى و فقهى خويش را در محضر آخوند خراسانى محكمتر كردند. و به آن درجه عالى در علم و فضيلت دست يافتند. مدتى در بروجرد مشغول اداره امور شرعى مردم بودند. و عاقبت به دعوت بزرگان علماء قم به قم هجرت نمود و زعامت حوزه علميه را عهده‌دار شدند.

و تحول عظيمى در اجتهاد و فقاهت به وجود آورده و طرح فقه مقارن را ريختند و به تدريش فقه و اصول در بالاترين درجات پرداختند. گروهى از رجال علمى آن زمان در درس ايشان شركت مى‌جستند. كه از آن جمله مرحوم آيت گلپايگانى بود كه احتراما چند سالى در درس فقه ايشان شركت نمودند. البته بنيه علمى و استخوان‌بندى فقهى آيت اللّه گلپايگانى از حضرت آيت اللّه حائرى بود ولكن درس آيت اللّه بروجردى به‌

[١]- مقدمه مرحوم اردوبارى بر كتاب« انوار قدسيه» ص ٥ و ٦.