نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ٣١٧ - «ثمين درى به درياى معانى»
«ثمين درّى به درياى معانى»
از دكتر باهر:
قطعه زيرا را- در تاريخ ١٠/ ١٠/ ٧٢- به ياد مرحوم حضرت آيت اللّه العظمى گلپايگانى سرودم. زيرا به ايشان صميمانه عشق مىورزيدم و با رفتن ايشان خلائى در زندگى من ايجاد شد، كه بدنبال تأثرات منجر به عمل جراحى قلب من گرديد.
|
زعيم حوزهاى گلپايگانى |
مرا ركن ركين جسم و جانى |
|
|
گلى بودى به گلزار ولايت |
ثمين درّى به درياى معانى |
|
|
ز گيتى رخت بربستى و رفتى |
مسلم ساكن باغ جنانى |
|
|
هزار افسوس كاندر بودن تو |
ترا نشناخت نى عالى نه دانى |
|
|
كمالات تو كى گنجد در الفاظ |
زبان الكن و وصف جهانى |
|
|
به حسرت مىگزند انگشت خود را |
حسودانى كه بودندت زمانى |
|
|
برايت بس سرودند و نوشتند |
خدا داند كه تو برتر زآنى |
|
|
هزاران سال ديگر مىنويسند |
به لطف و مرحمت آزادگانى |
|
|
خداوند، از براى حوزه قم |
گلى پرورده چون گلپايگانى |
|
|
براى زادن فرزند چون تو |
ندارد مادر گيتى توانى |
|
|
«سعيد»، از سينه سوز دل برآور |
بگو راز نهانى را عيانى |
|