نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ٣٢٠ - «جلوه سبع المثانى»
«جلوه سبع المثانى»
از دوست عزيزم، جناب حجت الاسلام و المسلمين ياسرپور اسماعيل مازندرانى.
در روز سهشنبه (٢٠ شهريور ١٣٨٠) بر سر قبر معظم له حاجتى خواستم كه برآورده شد و همانجا حال معنوى عجيبى برايم دست داد كه بلا فاصله اين شعر بر زبانم جارى شد:
|
فؤادى المنقلب قد هدانى |
الى خير فقيه فى الزمان |
|
|
جناب آيت اللّه معظم |
جناب سيّد گلپايگانى |
|
|
كريم النفس بالحق فقيه |
ترى فى قلبه درّ المعانى |
|
|
گرامى عالمى و نيكو فقيهى |
لبانش جلوه سبع المثانى |
|
|
نظر فرما به ما اى عبد صالح |
براى ما بگير از حق امانى |
|
|
ترا وصف چو من هرگز نگويد |
كه برتر از كلام اين زبانى |
|
|
تو منظور ولىّ عصر باشى |
همان كو بيندت جانا همانى |
|
|
ز تو مبسوط گشته سفره فقه |
كه در ميدان آن شير ژيانى |
|
|
تجلّاى خضال مرتضائى |
تسلاى انسين عاشقانى |
|
|
ترا بينم تو گو بينم رضا [عليه السّلام] را |
تو مرغ طاير عرش آشيانى |
|
|
به «ياسر» هم نظر فرما كريما |
صله ده گرچه برتر از بيانى |
|