نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ١ - مقدمه

مقدمه‌

قال رسول‌الله (ص):

عند ذكرِ الصالحين تَنزِلُ الرَّحمة[١]

گرامى داشت ياد صالحين سبب نزول رحمت الهى است.

تعالى جلوه‌هاى فرهنگى وعلمى، نمود تعالى جلوه‌هاى شخصيتى انسان‌ها و رهيافتى براى ارتباط انسان زمينى با ملكوت الهى است و تجلى زيبايى‌هاى اين عظمت، نشانگر شكوه و بزرگى آفريدگارى است كه آدمى را عالى‌ترين شاهكار خلقت قرار داد.

رازناكى درون آدمى و شگفتى‌هاى شخصيتى اين‌جانشين شايسته، تأملى ويژه و شأنى خاص مى‌طلبد، تأمل در ضرورت بازشناسى عناصر اساسى تكوين حيات و شأنى متناسب با اين سرمايه بزرگ الهى.

تاريخ بشرى گواه صادقى است برنقش شخصيت‌هاى بزرگ فكرى، علمى و مذهبى در تغيير ساختار اجتماعى بشريت و معمارى حيات معقول و مقبول و در صدر همه عوامل و عناصر، رسولان و پيامبران و ائمه اطهار (ع) و بعد از آن عالمان و مفاخر فرهنگى، اصلى‌ترين ركن هويت فكرى، مذهبى و فرهنگى اجتماعات بشرى‌اند.

هدايت‌گرى و تبيين جايگاه انسان در مناسبات جهان هستى و تبليغ آموزه‌هاى بلندى كه فلاح و سعادت آدمى در آن است و ارتقاء شأنيت انسان‌ها در مواجهه با ساير پديده‌هاى هستى، همواره در نگاه و مشى عالمان و مفاخر به چشم مى‌خورد و انجام چنين رسالت سترگى، بى‌ترديد

ظرفيت و افق بلندى طلب مى‌كند.

شايد مهم‌ترين جلو ممتاز برجستگان و عالمان، خاصه عالمان دين، از ديگر طبقات مردم را بتوان توسّع ظرفيت روحى و فكرى آنان دانست.

ايران اسلامى، سرزمين مقدس و ممتاز در حوزه تربيت و پرورش، رشد و تقويت علوم و سرمايه‌هاى انسانى است كه در پويه تاريخ، همواره بسان نگينى درخشان بر تارك‌

[١]. سفينة البحار، ج ٣، ص ٥٤.