نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ١١ - پيش درآمد

بسم اللّه الرحمن الرحيم‌

نادر مردانى كلام حق را از مأذنه مصحف الهى شنيدند، و با جان لبيك اجابت گفتند، و همراه با قافله عارفان عاشق‌ (فلولا نفر من كلّ فرقة منهم طائفة)[١] بار سفر بستند، و كوس عزيمت از ديار آشنا به وادى غربت و بلا نمودند، و چون پروانگان عاشق به دنبال جمال نورانى علم از اين سوى به آن سوى پريدند تا توشه‌ (ليتفقّهوا فى الدّين)[٢] را زاد و راحله خويش نمايند، و به اندك پشيزى از آذوقه بسنده نمودند و به جرعه آب و لقمه نانى سر كردند تا بتوانند اين رسالت عظمى را كه صيانت و حفاظت از ميراث انبياء و ائمه طاهرين است بر دوش موثّق خويشى متحمّل شوند، و بر امواج موّاج اقيانوس نفس خود فائق آيند و بر بلنداى قله علم و عمل واصل شوند تا معناى حقيقى و واقعى‌ (لينذروا قومهم)[٣] را از كردار و رفتار و گفتار خود به بيدارى و هوشيارى و آگاهى انسانها تحقّق بخشند، و خود قافله‌سالار كاروان دين و مرزبان انديشه بشرى گردند، تا روشنگر نسلها و عصرها و مشعل هدايت در دل توده‌ها باشند كه‌ (و لتكن منكم امّة يدعون الى الخير)[٤] را محقق سازند و با برافراشتن پرچم‌ (يأمرون بالمعروف و ينهون عن المنكر)[٥] ملتها را پايبند اصول معنوى و خصائص اخلاقى نمايند، و روح آزادگى و

[١]- توبه/ ١٢٢

[٢]- آل عمران/ ١٠٤

[٣]- توبه/ ١٢٢

[٤]- آل عمران/ ١٠٤

[٥]- آل عمران/ ١٠٤