نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ١٠٤ - مسافرتهاى زعيم عاليقدر حوزه

٨) بيمارستانهاى معظم له‌

تاريخ علماى شيعه، قصه‌ها و غصه‌هاى بسيارى را در خود جا داده است، كه با بررسى و تحليل هر يك از آن حكايتها، مثنوى هفتاد من كاغذ برد. ولى نقش و اهميت علماى دين در هر برهه از زمان، در چارچوب خاصى بوده است. زمانى على‌وار در مقابل هجوم بيگانگان و غصب و غارت اموال مسلمين چون كوهى استوار ايستادگى مى‌كردند و از ناموس و حريم اسلام و مسلمين دفاع مى‌كردند. و زمانى چون صادق ال محمد بر كرسى تدريس و فتوا تكيه زده و با بحث و تحليل و بسط و گسترش فقه آل محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلم از تفكر شيعى پاسدارى مى‌نمودند. ولى به ندرت يافت مى‌شود كه عالم و مرجعى در كنار مباحث علمى و فقهى خود به تأسيس مراكز بهداشتى و درمانى نيز كفر كند.

احداث بيمارستان عظيم معظم له يكى از بزرگترين خدمات و گامهاى بسيار اساسى و مفيدى است كه بدست اين مرجع بزرگ صورت گرفت. و اين ابتكار عالى و جاويد حاكى از روشن‌بينى و ژرف‌نگرى معظم له مى‌باشد.

انگيزه احداث اين بيمارستان با شكوه، به سال ١٣٤٢ برمى‌گردد. بعد از آنكه عمال منحوس پهلوى به مدرسه فيضيه هجوم برده و گوشه‌گوشه فيضيه و سنگفرشهاى خيابان را از خون معطر روحانيون رنگين كردند مجروحين و مصدومين حادثه هيچ ملجأ و پناهى نداشتند. و دربهاى بيمارستهانها و درمانگاهها به دستور ساواك به روى آنها بسته شده بود. و يا با جسارت و توهين پذيراى ايشان بودند. و چه بسا بعضى از بيمارستانها مجروحين را جواب كرده و از بيمارستان مى‌راندند.

در اين ميان مردى از سلاله رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله و سلم قد علم نمود و در راستاى هدف بزرگش به فكر تأسيس محلى براى درمان و پذيرش طلاب و روحانيون افتاد و با دورانديشى منحصر به فرد خود تأسيس بيمارستانى عظيم و با شكوه را در ذهن پروراند. و اين فكر