نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ٤٣٧ - «موقعيت خطير دانشگاه»

«موقعيّت خطير دانشگاه»[١]

بسم اللّه الرحمن الرحيم‌

الحمد لله رب العالمين و الصلاة و السلام على خير خلقه و أشرف بريّته و على آله الطيّبين الطاهرين المعصومين و لعنة اللّه على اعدائهم اجمعين من الان الى قيام يوم الدين.

مسموع شد كه امروز دانشگاه باز مى‌شود و دانشگاهيان مشغول به درس مى‌شوند، خوشوقت شديم، و خوشوقتيم كه بين دانشگاه و روحانيّون- بحمد اللّه- يك توافقى حاصل شده است، هم آنهايى كه مسلمان هستند، نسبت به علما و روحانيون علاقه دارند و ما هر دو مشترك هستيم، هدفى مشترك داريم، چراكه مباحثات علمى ما براى دنيا و آخرت مردم نافع است.

درسهاى آنها- بالخصوص آنهايى كه مسلمان هستند و علاقه جدّى به اسلام دارند كه اكثريّتشان هستند- هم براى مسأله عمران و آبادى اين مملكت است و هم براى ازدياد علم و اقتصاد و امنيّت و جهات ديگر، و متقابلا ما بايد در مسائل دينى و احكام شرعى مرزدار باشيم، يعنى محافظ اسلام باشيم، آنها هم بايد در دانشگاه مرزدار اين امور و ايران باشند، يعنى سنگرى را كه آنها دارند، براى محافظت ايران اهميّت دارد و بايد در آنجا مرزدارى كنند. اگر بتوانند در دانشگاه به نحو صحيح مرزدارى كنند، ارتش هم مى‌تواند از مملكت مرزدارى بكند. اگر آنها بتوانند مرزدارى از دانش مملكت بكنند و نگذارند دانش اجنبى (فكرهاى ضد دينى و غير دينى) بر دانش مملكت (اعتقادات‌

[١]- تاريخ سخنرانى: ٢/ ٧/ ٥٨.