نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ٣٣٨ - «مصاحبهاى با آية الله سيد حسن طاهرى خرمآبادى»
«مصاحبهاى با آية الله سيد حسن طاهرى خرمآبادى»
من در مدت چهل سال جز تقوى و صفا و فضيلت و معنويت و بزرگوارى و آقائى از اين مرد چيز ديگرى مشاهده نكردم.
در مورد بعد علمى احتياجى ندارد كه من در اين زمينه سخنى بگويم و بيان كنم فقيهى بود كه متجاوز از پنجاه سال با فقه و فروع فقهى سروكار داشت. از همان زمان مرحوم حاج شيخ عبد الكريم ايشان يك فرد فاضل و ملا بود. و همه حوزههاى علميه و فضلاء و بزرگان به آن بعد فقاهتى ايشان اعتراف و اذعان دارند.
اما از نظر حضور در مسائل سياسى و در مسائل اجتماعى، اينهم باز يك مطلبى است كه حتى قبل از انقلاب شكوهمند اسلامى در پيشآمدهائى كه مىشد حضور داشتند.
فردى بود كه نمىتوانست در برابر مسائل دينى و مذهبى و آنجائى كه لطمه به دين وارد مىشود. بىتفاوت باشد و ساكن نشيند ....
در مسائلى كه پيش مىآمد ايشان هرجور وظيفهاش را تشخيص مىداد واقعا عمل مىكرد. و همه هم اين احساس را مىكردند كه ايشان طبق تشخيص وظيفهاى كه مىدهد عمل مىكند.
در حادثه تغيير تاريخ واقعا تنها كسى كه در ايران از مراجع و علماء اين مطلب را استنكار كرده و اعلاميه داد و درس را تعطيل كرد معظم له بود كه در تاريخ البته ثبت مىشود و مىماند.