تاريخ درخشيده است، چه بسيار فرهيختگان و نام‌آورانى كه در نقطه نقطه اين مرز و بوم، گمنام و بى‌نام زيسته‌اند اما آثارشان زيبنده تاريخ است. در اين ميان خطه عالم‌خيز و مجتهدپرور «قم» سهمى عظيم و شايسته در پرورش انسان‌هاى الهى داشته و با نگاهى به ميراث معنوى و گنجينه‌هاى نهفته در اين قطعه طلائى از بهشت علم و حكمت و معنويت، نمايانگر نقش آفرينى قم در اعتلاى حيات مذهبى، فرهنگى و علمى ايران اسلامى است.

در راستاى صيانت از سرمايه‌هاى گرانقدر انسانى اين خطه مقدس و پاسداشت مفاخر دينى و فرهنگى و معرفى چهره‌هاى برجسته و نيز احياء آثار و مواريث مكتوب بزرگان حوزه‌هاى دين و دانش و بنا به پيشنهاد اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامى استان قم، شوراى فرهنگ عمومى استان قم افتخار دارد، سلسله نشست‌ها و بزرگداشت‌هايى را جهت تجليل از آن مردان الهى به تصويب رسانده و با معرفى «اسوه‌هاى حسنه» دوران معاصر، نقش والاى خويش را در معرفى الگوهاى برتر زندگى انسانى به جوامع بشرى بخوبى ايفاء نمايد.

يكى از اين رجال بزرگ، مرجع عاليقدر و عظيم‌الشأن جهان اسلام حضرت مستطاب استاد الفقهاء والمجتهدين و فقيه اهل‌بيت عصمت و طهارت (ع) آيت‌الله العظمى حاج سيد محمدرضا موسوى گلپايگانى (ره) مى‌باشند كه از جمله بزرگ‌ترين نمونه‌هاى فقاهت خالص شيعى در اين عصر و احياءكننده معارف جعفرى و فقه جواهرى به شمار مى‌رفتند، بزرگ مرجعى كه حافظ و نگهبان حوزه و روحانيت شيعه در قم و ساير بلاد و اقطار عالم بوده و مدافع غيور مكتب اهل‌بيت (ع) در بحران‌ها و مخاطرات در نزد اهل نظر شناخته مى‌شد وجود پاكى كه علاوه بر تدريس دوره‌هاى عالى‌

حوزوى با وجود منزه و بى‌شائبه‌اش و با اخلاص و اخلاق الهى‌اش مربى بى‌نظير براى جوامع اسلامى و استاد بى‌بديل اخلاق و عرفان عملى براى جامعه روحانيت و اسوه، الگو و مقتداى صالحان و پاكان بود.

او از جمله نادر مردانى بود كه كلام حق را از مأذنه مصحف الهى شنيد و با تمام جان خويش لبيك اجابت گفت. و همراه با قافله عارفان عاشق‌ «فلو لا نَفَرَ من كُلِّ فِرقَةٍ مِنهُم طائِفَة»[١] بار سفر بست و كوس عزيمت از ديار آشنا به وادى غربت و بلا نمود، همچون پروانگان عاشق به دنبال جمال نورانى علم از اين سوى به آن سو شتافته تا توشه‌ «لَيَتَفَقَّهُوا

[١]. توبه، آيه ١٢٢.