نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ١٧٧ - «دعاى مستجاب»

«دعاى مستجاب»

مرجع عاليقدر مرد دعا و توسل، و اهل نماز و تهجد و حليف شب و انيس خلوت بود. به نماز و دعا و قران عشق مى‌ورزيد. روحش مربوط به عوالم معنويت بود. و در درگاه خداوندى آبروئى داشت. ما در اينجا به يك مورد از دعاى مستجاب آن روحانى متعبد را كه ناقل آن فرد موثق و قابل احترام، حجت الاسلام و المسلمين آقاى حاج مير شاه ولد عالم بزرگوار و امام جماعت محترم شهرستان ملاير مى‌باشد. ذكر مى‌كنيم كه نشانى از دعا و توسل خالص اين مرد زاهد و وارسته و نمايشى از ارتباط عجيب وى با عالم معنويت بوده باشد، ايشان مى‌فرمودند:

در يكى از بيمارستانهاى تهران، پنج شش روز بود كه در بخش «سى سى يو» تحت مراقبت بودم وضع روحى و جسمى‌ام، در شرائط فوق العاده نامناسبى بود در شب هفتم در عالم رؤيا ديدم كه حضرت آيت اللّه گلپايگانى در كنار بسترم سجاده پهن كرده است با حالت خاصى مشغول نماز و تهجد مى‌باشد. تا از خواب بيدار شدم به خود گفتم من از اين وضعيت وخيم شفا و نجات پيدا خواهم كرد. نماز و دعاى ايشان در كنار بسترم، نشانى از استجابت اين دعا است. اتفاقا آقاى انصاريان مدير محترم انتشارات انصاريان به عيادت اينجانب آمده بود من خوابى را كه شب ديده بودم كوتاه و فشرده براى او تعريف نمودم كه چنين صحنه‌اى را در عالم رؤيا ديدم. ايشان در بازگشت به قم اين‌