نورى از ملكوت، زندگانى آيتاللّه العظمى گلپايگانى - مهدى لطفى - الصفحة ١٥٠ - «صبر ايشان»

«صبر ايشان»

قال اللّه تعالى: و اصبر كما صبر اولوا العزم من الرسل.

او كعبه علم و عمل، پرورده نبوت و خوگرفته فتوت بود. خلاصه ورع و حلم و صاحب اخلاق حسنه بود. و در تمام مراحل زندگى بر مركب صبر سوار بود. و هيچگاه در شدائد زندگى صبر و خويشتن‌دارى را از دست نداد. و در سايه همين صبر بود كه توانست بر ميدان ظفر نائل آيد. و حوزه مقدسه قم را در آن اوضاع بحرانى حفظ كند در دوران حكومت ستم‌شاهى در مقابل تمام جورهاى رژيم در برانداختن حوزه علميه قم چون كوهى استوار صبر كرد. و توانست با سعه صدر و صبر خويش تمام انديشه‌هاى پليد آنان را نقش بر آب كند. با روش و منش صحيح خويش آنان را به زانو درآورد. با اينكه ايشان تحت ظلم‌هاى متعددى واقع شدند، و حتى چندين‌بار به منزل ايشان حمله‌ور شدند درب و شيشه‌هاى اتاقهاى اندرونى را شكستند و گاز اشك‌آور به اتاق معظم له پرتاب كردند كه شايد ايشان ميدان را خالى كند ولى باز هم معظم له با صبر و متأنت به ميدان آمده و ميدان را خالى نگذاشت.

و در تمام مراحل زندگى داراى ملكه صبر بود و تسليم تقدير الهى بودند. به راستى صبر ايشان در هنگام درگذشت فرزندشان حاج آقا مهدى گلپايگانى همگان را به شگفت واداشته بود. ايشان در اين مصيبت دردناك با يك دنيا آرامش و وقار بر جنازه فرزندشان نماز خواندند. و تسليم مقدرات الهى شدند. برخى از علماء و بازاريان تهران‌