منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٥٢ - فصل ٣ در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا، و در آن چهار تبصره است

با توجّه به توحيد قرآنى كه در «رساله وحدت از ديدگاه عارف و حكيم» بطور مستوفى بيان شده است، و با توجّه به اينكه اسم جلاله امام ائمّه اسماء است، و نيز با توجّه به الوهت و اشتقاق معنى اللَّه از اله و يا وله يا هاء كناية و يا غيرها، عذوبت ذكر لا اله الّا اللَّه در كام ذاكر شيرين‌تر خواهد بود. در «مصباح الانس» برخى از اين مباحث عنوان شده است (ص ١٢٠) و نكته ٦٣٣ «هزار و يك نكته» در فضيلت لا اله الّا اللَّه مطلوبست. و فكر و ذكر را دو بال مرغ جان ملكوتيّت» در طيران و عروج به اوج سعادتت بدان. و بدان كه خيالات تو تنها كارى كه براى تو رسيده‌اند اين است كه تو را از سير به ديار ملكوت يعنى از اين طيران و عروج باز داشته‌اند. خيالات را براى حيوانات بگذار تو انسانى با عقل و عاقل و معقول باش.

زهد فروشى را حكايت كنند كه اين كريمه را انتخاب كرد و تلاوت مى‌كرد:

قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى‌ أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ‌ (هود: ٤٩) زيرا كه چند حرف شفوى مكرّر يعنى با و ميم و واو در آن جمعند و مرائى را به كار آيند بخصوص ذيل آن‌ وَ عَلى‌ أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ‌- الخ.