سلوك عرفانى در سيره اهل بيت - البحرانى، الشیخ حسين؛ مترجم علی شیروانی - الصفحة ٩٨ - ستايش مدارا و سازگارى با مردم

دلهاى عارفان را ديده‌هايى است كه آنچه را ديگران نمى‌بينند، مى‌بيند؛

و زبانهايى است كه رازهايى را زمزمه مى‌كند كه از كرام الكاتبين نيز پنهان است؛

و دلهايى است كه بدون بال، به سوى ملكوت پروردگار جهانيان پرواز مى‌كند.

اما سنت دوم، يعنى سازگارى با مردم كه روش رسول گرامى صلّى اللّه عليه و اله و سلّم است، پيش از اين از على ٧ نقل كرديم كه:

محبوبترين مردم در پيشگاه خداوند، كسى است كه به پيامبرش تأسى نمايد.

[ستايش مدارا و سازگارى با مردم‌]

حكمت اين سنت نيز مانند حكمت رازپوشى سر است، بلكه رازدارى آنگونه كه ما تفسير نموديم، يك نوع سازگارى و مدارا با مردم است. در كافى از امام صادق ٧ نقل است كه رسول گرامى صلّى اللّه عليه و اله و سلّم فرمود:

پروردگارم مرا به مدارا فرمان داد، همانگونه كه به انجام واجبات.

و نيز از امام صادق ٧ از جدش ٧ نقل شده است كه:

مدارا نمودن با مردم نيمى از ايمان است، و مهربانى و نرمى نسبت به آنان نيمى از زندگانى است.