سلوك عرفانى در سيره اهل بيت - البحرانى، الشیخ حسين؛ مترجم علی شیروانی - الصفحة ٦٣ - اهميت تقويت بصيرت و هوشمندى

داراييهايت و كسالت و تن‌پرورى بود، آن‌را سركوب كنى و بدان توجه ننمايى؛ و اگر انگيزه هركدام از تقديم و تأخير، صحيح بود، به آن ترتيب اثر دهى- در اين صورت خواه در انجام كار شتاب نمايى و يا آن‌را به تأخير اندازى «محسن» و نيكوكار خواهى بود، [و به تصريح قرآن كريم‌] راهى عليه تو گشوده نخواهد بود؛ و تو با تقديم و تأخير خود محبت خدا را به سوى خويش جلب نموده‌اى، چنانكه پيش از اين گفتيم: نه تنها در هنگام انجام طاعت، بلكه در زمان ترك آن، در معرض محبت خداوند مى‌باشى.

پس اگر بنده با فعل و ترك خود، و با تقديم و تأخير كار خويش خود را در معرض محبت خداوند قرار دهد، سير او به سوى خدا با قدم نهادن در راه طاعت او به طور پيوسته و مداوم كامل خواهد شد، و او منزه از آن است كه راه را به سوى كسى ببندد كه از همه چيز بريده و به او رو آورده و درب خانه او را كوبيده است.

اهميت تقويت بصيرت و هوشمندى‌

گمان مبر كه راه تقرب به سوى خدا منحصر به عبادتهاى معروف است، مانند: نماز، روزه، تلاوت قرآن، آموختن و آموزش، خواندن دعاها و زيارتها؛ بگونه‌اى كه هركار ديگرى بيهوده و موجب تضييع عمر بحساب‌