سلوك عرفانى در سيره اهل بيت - البحرانى، الشیخ حسين؛ مترجم علی شیروانی - الصفحة ١١٠ - الف - وفاى به عهد

و نيز روايت شده است كه:

مؤمن به كمال نمى‌رسد تا آنكه متعه نمايد.

از امام صادق ٧ به طور مرسل روايت شده است:

دوست ندارم يك مرد در حالى از دنيا برود كه سنتى از سنتهاى رسول خدا را باقى گذارده و آن‌را انجام نداده باشد.

اين روايات دلالت دارد بر اينكه امامان ما نمى‌پذيرند كه شيعه‌اى حتى يكى از سنتهاى آنان را ترك گويد؛ و اگر كسى چنين كرد رنجشى در ايشان ايجاد نموده است، خداوند ما و برادرانمان را از چنين كارى بدور دارد و توفيق شاد نمودن آن حضرات را به ما عنايت فرمايد.

[شيوه‌هاى رفتارى اهل بيت عليهم السّلام‌]

مناسب است در اينجا اشاره‌اى داشته باشيم به پاره‌اى از سنتهاى ايشان كه اهميت زيادى به آن مى‌دادند، به گونه‌اى كه همچون واجبات، نسبت به آنها التزام و اهتمام مى‌ورزيدند؛ به اميد آن‌كه خداوند توفيقمان دهد در التزام به اين امور به ايشان تأسى نماييم. مگر آن‌كه يك مانع قوى و يا كار مهمترى ما را از انجام آن بازدارد. اين سنتها عبارتند از:

الف- وفاى به عهد

از روش امامان عليهم السّلام استفاده مى‌شود كه: شايسته است مؤمن تعهدى نسپارد تا مبادا در اثر موانع غيرمنتظره از عمل به آن بازماند و به وعده خويش عمل نكند، كه اين‌