سلوك عرفانى در سيره اهل بيت - البحرانى، الشیخ حسين؛ مترجم علی شیروانی - الصفحة ١٢٢ - چه آغازهاى دشوارى كه پايانهاى گوارا در پى دارد

همان گفتار خداوند است كه: لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ.[١]

[تذكارى كه موجب درفع اندوه است‌]

براى تسلى انسان توجه به اين نكته نيز سودمند است كه غالب اين گرفتاريها و مشكلات، امتحان است، و پس از آنكه حال بنده نمايان گشت، كه صابر است يا ناتوان، بردبار است يا بى‌قرار و از اين رهگذر حال خود را دريافت، خداوند آن‌را برطرف كرده، سرانجام كارش را آسان خواهد نمود، و اين همان كلام امام ٧ است كه:

و چه‌بسا حادثه‌اى ناميمون روى دهد و تو را در سرانجام آن رضايت باشد؛

[چه آغازهاى دشوارى كه پايان‌هاى گوارا در پى دارد]

آزمون غالبا به مجرد پيش آمدن گرفتارى تحقق مى‌يابد، بدون آن‌كه نيازى به استمرار آن باشد. پس اگر بنا باشد زمان كوتاه گرفتارى سرانجام خوب و خوشى در پى داشته باشد مشكل آسان مى‌گردد.

اما اين سخن امام ٧ كه:

خداوند هرچه خواهد، انجام مى‌دهد؛ پس مبادا تو گله‌مند شوى؛

در مقام بازداشتن از اعتراض بر قضاى الهى است، و

[١] - حديد/ ٢٣: تا هرگز بر آنچه از دست شما رفت دلتنگ نگرديد و به آنچه به شما رسد دلشاد نگرديد.