سلوك عرفانى در سيره اهل بيت - البحرانى، الشیخ حسين؛ مترجم علی شیروانی - الصفحة ١٠ - پيشگفتار ويرايش نخست

مؤلف ارجمند در اين كتاب- كه آن‌را در اواخر عمر شريف خويش به رشته تحرير درآورده- همانگونه كه خود در لابلاى كتاب يادآور مى‌شود- از ذكر مطالب تكرارى اجتناب نموده، به بيان ناگفته‌ها مى‌پردازد و امورى را تذكار مى‌دهد كه باوجود اهميت آنها در سازندگى انسان، در كتابهاى اخلاقى كمتر به آن توجه شده است.

در اين رساله نكات و ظرايفى بيان شده است كه در راه تقرب به خداى سبحان و رسيدن به كعبه مقصود، و دستيابى به سعادت دو جهان، چون كليدهايى است كه به راحتى درهاى بسته را مى‌گشايد. مؤلف عاليقدر، با بيانى ساده و بدور از صناعتهاى لفظى و آرايشهاى كلامى، اما صميمى و دلنشين، گوهرهايى را كه در طول عمر شريفش از درياى بيكران معارف اهل بيت عليهم السّلام برگرفته است، در طبق اخلاص نهاده و در اختيار پيروان آن خاندان پاك قرار مى‌دهد، باشد كه سالك سبيل آنان شوند و به سرمنزل مقصود بار يابند.

آرى، در اين رساله راههايى كه ائمه هدى عليهم السّلام براى جلب محبت و رضاى الهى بيان كرده‌اند، استخراج و تبيين گرديده است. از اين‌روست كه‌