سلوك عرفانى در سيره اهل بيت - البحرانى، الشیخ حسين؛ مترجم علی شیروانی - الصفحة ١٤٩ - روايتى مهم از امام صادق

دوست دارم در اين باب حديث شگفت و كاملى را كه در تحف العقول يافته‌ام، نقل كنم. اين كتاب كم‌نظير توسط فاضل گرانمايه حسن بن على بن شعبه، كه از قدماى علماى شيعه است، گردآورى شده است. شيخ مفيد (ره) نيز گهگاه از اين كتاب حديث نقل مى‌كند. و اما روايت مورد نظر:

[روايتى مهم از امام صادق ٧‌]

مردى نزد امام صادق ٧ آمد و آن حضرت به او گفت: از چه گروهى هستى؟ در پاسخ عرض كرد: از دوستان و مواليان شما.

امام ٧ فرمود: خداوند هركه را دوست بدارد متولى او گردد، و متولى هركه گردد بهشت را براى او واجب خواهد كرد. آنگاه فرمود: تو از كدام دوستان ما هستى؟

آن مرد ساكت شد. سدير گفت: اى فرزند رسول خدا! دوستان شما چند طبقه‌اند؟

فرمود: سه طبقه: يك طبقه كه ما را آشكارا دوست دارند و در نهان دوست ندارند، دسته دوم آنهايى كه ما را نهانى دوست دارند و آشكارا دوست ندارند، و يك طبقه هم ما را در نهان و آشكار هردو دوست دارند. اينان طراز اولند، آب صافى را نوشيدند، تفسير و تأويل كتاب را دانستند، و به فصل الخطاب و علة الاسباب آگاهى يافتند. اينان طراز اولند، فقر و فاقه و انواع بلا پرشتابتر از دويدن اسب بر سرشان هجوم آورده، سختى و تنگدستى آنان را فراگيرد؛ لرزان شوند و بياشوبند؛ زخم‌دار، سر بريده و پراكنده در هر ديار دور افتاده باشند؛ به وسيله آنها خدا بيمار را شفا داده، ندار را توانگر سازد؛ بدانها شما يارى شويد، از باران بهره‌مند شده و روزى خوريد؛ آنها به شماره كمترين‌اند و در قدر و منزلت نزد خداوند بزرگترين.

طبقه دوم طراز پايينند؛ ما را در عيان دوست دارند و به روش‌