سلوك عرفانى در سيره اهل بيت - البحرانى، الشیخ حسين؛ مترجم علی شیروانی - الصفحة ١٠١ - تعريف مدارا

اى شيخ! آيا قرآن مى‌خوانى؟

- آرى.

آيا آيه: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌[١] را خوانده‌اى؟

- آرى.

آيا آيه: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً[٢] را خوانده‌اى؟

آرى.

آيا آيه: وَ آتِ ذَا الْقُرْبى‌ حَقَّهُ‌[٣] را خوانده‌اى؟

- آرى.

امام فرمودند: ما نزديكان و اهل بيت رسول تو هستيم!

آنگاه آن مرد دست خود را به آسمان بلند كرد و گريست، و از كشنده حسين بيزارى جست و توبه نمود.

بنگر كه چگونه نرمش امام او را به سوى خير [و نيكى و توبه‌] كشانيد.

[تعريف مدارا]

مدارا عبارت است از آنكه به خاطر دفع مفسده، يا كم كردن آن، و يا اجتناب از بالا گرفتن آن، از انكار و ممانعت از آن خوددارى كنى؛ و اين كجا و مداهنه كجا؟! مدارا گاهى براى دفع شرّ كسى است كه بااو سازگارى مى‌كنى، و گاهى براى آن است كه او را به سوى نيكى جلب نمايى،

[١] - شورى/ ٢٣:[ اى رسول ما به امت‌] بگو من از شما اجر رسالت جز اين نخواهم كه دوستار خويشاوندان من باشيد.

[٢] - احزاب/ ٣٣: خداوند اراده نموده است كه هرگونه آلودگى را از دامن شما خانواده رسالت بزدايد و شما را پاك و منزه سازد.

[٣] - اسراء/ ٢٦: حقوق خويشاوندان را ادا كن.