پنج رساله اعتقادى - الخواجة نصير الدين الطوسي؛ العلامة الحلي؛ الشيخ البهائي؛ عزّالدين الآملي - الصفحة ٥٦٥ - ركن چهارم در بيان امامت
امير المؤمنين فرمود: زينهار در آن روز علم بر ندارى و ليكن بر خواهى داشت، و در اين مسجد از اين در در خواهى آمد، و اشارت كرد به درى كه آن را باب الثعبان گويند. پس چون ابن زياد عليه لعائن الله لشكر به جنگ امام حسين ٧ مىفرستاد، خالد بن عرفطة را مقدّمه لشكر ضلالت گردانيد، و حبيب بن حجاز را علمدار وى كرد و او با لشكر در مسجد كوفه در آمدند از باب الثعبان، چنانكه حضرت أمير المؤمنين على ٧ خبر داده بود.
ديگر از معجزات آن حضرت آن است كه آن حضرت دو بار اشارت كرد به آفتاب و به اشارت آن حضرت آفتاب بازگشت، يكبار وقتى كه حضرت پيغمبر- صلى اللّه عليه و آله- سر مبارك خود را بر روى ران آن حضرت نهاده به وحى مشغول شد و وقت عصر تنگ شد، حضرت أمير نماز عصر را به اشارت دريافت، چون حضرت پيغمبر- صلى اللّه عليه و آله- از وحى فارغ شد و حال نماز امير المؤمنين معلوم كرد. فرمود كه يا على دعا كن و اشارت كن به آفتاب كه خداى تعالى دعاى ترا مستجاب مىگرداند و آفتاب را بازمىگرداند.
حضرت امير المؤمنين دعا كرد آفتاب بازگشت و نماز عصر را باز دريافت.[١]
و يكبار ديگر از جنگ نهروان بازگشت به بابل رسيد، و از فرات گذشت با جمعى از اصحاب خود با ايشان نماز عصر را گذارد، و باقى لشكر تا از فرات گذشتند وقت عصر تنگ شد، و امير المؤمنين دعا كرد و اشارت كرد به آفتاب، آفتاب بازگشت و باقى لشگر نماز عصر گذاردند، و اين قصه متواتر است، و در آنجا مسجدى ساختند و آن مسجد را «مسجد الشمس» گويند.[٢]
ديگر آن حضرت روزى بر منبر مسجد كوفه به خطبه مشغول بود، ناگاه آواز اژدهايى از در[٣] مسجد بر آمد و در مسجد آمد، و قوم از او ترسيدند، خواستند كه به دفع وى مشغول شوند، حضرت أمير اشارت كرد كه هيچ مگوئيد، قوم از او دور شدند، اژدها متوجه شد و آمد تا به منبر رسيد و بر بالاى منبر بر آمد و بر پايه منبر ايستاده بود كه حضرت به طرف وى ميل كرد، اژدها چيزى چند به گوش حضرت أمير گفت، و مردمان آواز او را مىشنودند و
[١]. امروزه جايگاه اين واقعه به نام( مسجد ردّ الشمس) در مدينه منوره مىباشد.
[٢]. امروزه در فاصله يك كيلومترى ساحل غربى رودخانه فرات در حومه شمال شرقى شهر حلّه در بخش ميانى عراق بقعهاى است يكتا مشهور به( مشهد الشمس)، بقعه از ساختمانى ٨ ضلعى تشكيل شده كه طول هر ضلع آن ٨٠/ ١ متر مىباشد و بر روى آن گنبدى مخروطى به ارتفاع تقريبى ٢٠ متر برافراشته شده است. درون گنبد و بيرون آن با مقرنسكاريهاى زيبا پرداخته شد است، درون بقعه فاقد ضريح يا صندوق است و تنها محرابى كهن در ديوار جنوبى آن قرار دارد. و بنا به گفته باستانشناسان اين ساختمان به دو دهه نخستين قرن هفتم هجرى يعنى آخرين دهههاى خلافت بنى العباس بازمىگردد.
[٣]. اين دروازه مسجد كوفه در كتابهاى تاريخى با نام( باب الثعبان) يا دروازه اژدها شهرت دارد و احتمالا نام او بر گرفته از اين واقعه باشد.