پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٧١٥ - اين باب كيفر اعمال را در خود جا داده است
(١) و كسى كه به خاطر تنگدستى و اندك روزى بودن خود ناراضى باشد و بردبارى را پيشه خود نسازد، هيچ يك از كارهاى نيك وى به جانب بالا (خدا) نمىرود و در روز قيامت خداوند را- در حالى كه نسبت به او خشمگين است- ديدار كند.
(٢) و كسى كه لباسى بپوشد و به خاطر آن بر خود ببالد و آن را به رخ ديگران بكشد، خداوند او را با قبرى كه در آن قرار دارد از لبه پرتگاه جهنم فرو برد. و (ترديدى در اين نيست) كه- قارون (به خاطر) جامه (زربفتى) كه پوشيد و از سر نخوت و خودخواهى بر ديگران باليد در (ژرفاى) زمين فرو رفت و تا روز قيامت همچنان در زمين فرو خواهد رفت.
(٣) و كسى كه همسرى از راه مشروع (حلال) برگزيند ولى هدف او از اين ازدواج، برخورد باليدن و خودنمايى باشد، خداوند عزّ و جل بجز خوارى و سرافكندگى بر او نيفزايد، و به اندازهاى كه از آن لذّت برده باشد او را پس از مرگ در كنارهاى از دوزخ نگاه دارند و سپس در ژرفاى دوزخ كه به اندازه هفتاد سال راه، زمان مىبرد،