پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٦٥٩ - كيفر كسى كه فرياد دادخواهى اهل بيت
(١) ١- عمرو بن قيس مشرقى نقل كرده است كه: همراه با پسر عمويم به خدمت امام حسين ٧ در قصر بنى مقاتل شرفياب شديم، پس از عرض سلام پسر عمويم به امام ٧ عرض كرد: يا ابا عبد اللَّه! اين اثر خضاب است يا خود موى شماست (كه سياه مانده است)؟! فرمود: اين (اثر) خضاب است، و پيرى (خيلى) زود به سراغ ما بنى هاشم مىآيد.
آنگاه رو كرد به جانب ما و فرمود: براى يارى من آمدهايد؟ عرض كردم: من، مرد سالخوردهاى هستم و بدهى زيادى دارم و افراد تحت تكفّل من (هم) بسيارند، و كالاهاى مردم (به رسم امانت) نزد من است، و دوست ندارم امانت را ضايع سازم.
و نمىدانم كه چه خواهد شد؟! راوى مىگويد كه: پسر عموى من نيز پاسخى همانند پاسخ من اظهار كرد! امام ٧ به ما فرمود: (برخيزيد و از اينجا) برويد تا فرياد دادخواهى ما را نشنويد، و سياهى جمعيّت ما را نبينيد، زيرا كسى كه فرياد دادخواهى ما را بشنود و جمعيت ما را ببيند ولى دعوت ما را نپذيرد و به يارى ما نشتابد بر خداست كه او را با صورت در آتش دوزخ بيفكند.