و يا زنى كه عذر شرعى دارد، نتواند ماه رجب را روزه بگيرد چه كند تا به پاداشهائى كه بشارت داده‌ايد برسد؟ رسول اكرم ٦ و سلّم فرمود: اگر در هر روز (از ماه رجب) يك قرص نان به نيازمندان بدهد، سوگند به آن خدائى كه جان من در دست اوست اگر او اين صدقه را بدهد به تمام آن ثوابهائى كه بر شمردم بلكه به افزونتر از آن خواهد رسيد، و اگر تمام ساكنان آسمانها و زمين گردهم آيند تا ميزان پاداش او را معيّن سازند نخواهند توانست (حتّى) به يك دهم از درجات و فضيلتهاى او در بهشت برسند.

عرض شد: اى رسول خدا! اگر كسى نتوانست اين صدقه را بدهد چه كند تا به پاداشى كه فرموديد، برسد؟ فرمود: در هر روز از ماه رجب تا سى روز تمام يك صد بار اين تسبيح الهى را بجاى آورد: «سبحان اللَّه الإله الجليل، سبحان من لا ينبغى التّسبيح إلّا له، سبحان الأعزّ الأكرم، سبحان من لبس العزّ و هو له أهل»[١].

[١] با عنايت به اينكه در سلسله راويان اين حديث، چند تن از راويان اهل سنّت قرار دارند كه حتّى در نزد فرزانگان اهل تسنّن، مجهول و يا روايت آنان، ضعيف بر شمرده شده است، لذا نمى‌توان به اين باور قلبى دست يافت كه آنچه در اين حديث از قول رسول خدا ٦ بازگو شده است، همان كلامى است كه پيامبر گرامى اسلام در فضيلت روزه دارى ماه رجب بيان فرموده‌اند، و احتمال جعل قسمتى از حديث، خصوصا فراز پايانى آن كه مربوط به پاداش سى روز روزه داشتن در ماه رجب است، وجود دارد، و با مقايسه ثوابهاى ايام روزه‌دارى در ماه رجب؛ هم، اين احتمال، قوّت بيشتر مى‌گيرد زيرا ملاحظه مى‌شود كه فرضا پاداش سه روز روزه گرفتن در اين ماه از برخى جهات بر پاداش سى روز، روزه‌دارى در اين ماه برترى دارد چرا كه خداوند در پاداش سه روز روزه‌دارى انسان فرشتگان آسمانها را گواه مى‌گيرد كه من گناهان گذشته و آينده او را آمرزيدم ولى در پاداش سى روز روزه‌دارى او در ماه رجب، فقط گناهان گذشته او بخشيده مى‌شود، و در پاداش بيست و نه روزه‌دارى در ماه رجب آمده است كه خداوند اين انسان روزه‌دار را و لو آنكه مأمور گمرك و يا زن زناكارى كه هفتاد بار آلوده به اين عمل زشت و نكوهيده شده است، مى‌آمرزد در حالى كه مى‌دانيم خداوند از حقّ النّاس نمى‌گذرد و مأمور گمرك اگر اخاذى كرده و يا موجب تلف شدن مال مردم شده باشد، مسلما بدون جلب رضايت صاحب مال، مورد عفو قرار نمى‌گيرد. همه اين موارد نمايانگر آن است كه در اين حديث شريف، فرازهائى وجود دارد كه اعتقاد آدمى را بر جعل بودن قسمتى از آنها راسخ‌تر مى‌سازد، و خدا داناتر است.