پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ١٣٧ - ثواب حج و عمره
(١) ٥- جميل بن درّاج از امام صادق ٧، و آن حضرت از پدران بزرگوارش روايت كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه قصد انجام مناسك حج دارد، هنگامى كه شروع به تهيّه لوازم و اسباب سفر مىكند، هيچ چيزى را بر نمىدارد و نمىگذارد مگر اينكه خداوند ده حسنه در نامه اعمالش ثبت و ده گناه از آن پاك مىسازد و (مقام) او را ده درجه بالا مىبرد، و هنگامى كه بر شتر خود سوار مىشود (مراد، مركب است) هيچ گامى بر نمىدارد و يا نمىگذارد مگر اينكه معادل همين پاداشها را براى او مىنويسد، و به هنگام طواف خانه خدا از (محدوده) گناهانش بيرون مىرود (آمرزيده مىشود)، و به هنگام سعى ميان صفا و مروه، يا وقوف در عرفات، يا وقوف در مشعر الحرام، يا رمى جمرات نيز از گناهانش بيرون مىرود، آنگاه رسول خدا ٦ ساير مواقف حج را نام بردند و فرمودند: در هر يك از اين مواقف، شخص حجگزار از گناهانش خارج مىشود؛ و سپس در ادامه سخنان خود فرمودند:
كجا مىتوانى به ثوابى كه شخص حجگزار به آن مىرسد، برسى؟![١].
[١] چون آدمى، هميشه در مظانّ آلوده شدن به گناه قرار دارد، و ممكن است در هر لحظه به رسم عادت گناهانى را مرتكب شود، لذا رسول خدا ٦ در اين حديث شريف، در هر موقفى از مواقف حج، جمله:« از گناهانش خارج مىشود» را تكرار مىكنند، چرا كه هميشه امكان آلوده شدن شخص حجگزار به گناه از موقفى تا موقفى ديگر وجود دارد، و شايد هم اين حديث شريف، سير تكامل تدريجى انسان حجگزار و وصول تدريجى او را به مراتب كمال بازگو كند، و شايد هم ثواب هر موقفى از مواقف حج، آمرزش گروه خاصى از گناهان حجگزار را بهمراه داشته باشد.