پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٧٢٩ - اين باب كيفر اعمال را در خود جا داده است
(هرگز) نمىپذيرد.
(١) و كسى كه چشمان (شهوت آلوده) خود را با نگاه كردن به ناموس ديگران و از راه حرام پر كند (ارضاء نمايد)، چشمهاى او را (آنقدر) با ميخهاى آتشين دوزخ پر مىكند (و به اين كار ادامه مىدهد) تا در باره (اعمال) مردم داورى نمايد، آنگاه فرمان مىرسد كه او را به جانب جهنّم رهسپار سازند.
(٢) و كسى كه با ترتيب دادن ميهمانى، جمعى از مردم را از روى خودخواهى و ريا دعوت كند، پروردگار بزرگ از گنداب چركين دوزخ به اندازه طعام آن ميهمانى به خورد او داده و شكم او را با آتش پر كند، و سپس از جانب حق فرمان مىرسد كه او را به جانب دوزخ بكشيد.
(٣) و كسى كه با زن شوهر دارى زنا كند و از او كام بگيرد، در روز قيامت از شرمگاه آن دو آب گند و چركين و بدبويى بيرون مىريزد كه مسافت پانصد سال راه را به گند كشد، و دوزخيان از گندى و بدبويى و عفونت آنان در آزار و عذاب باشند، و آن دو عذابشان از همه مردم دشوارتر است.