پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٧٠١ - كيفر كسى كه از روى عمد شخصى را بكشد
كشت، خداوند از او مىپرسد: تو او را كشتى؟! و قاتل نمىتواند حقيقت امر را از خداوند پنهان سازد و كشتن او را انكار نمايد. (و پس از اقرار به قتل، به كيفر عمل زشت خود مىرسد).
(١) ٤- سعيد ازرق نقل كرده است كه امام صادق ٧ در باره كسى كه انسان مؤمنى را بكشد، فرمود: (به هنگام مرگ) به او گفته مىشود: به هر دينى كه مىخواهى بمير! خواهى يهودى يا نصرانى و يا مجوسى.[١] (٢) ٥- ابو الجارود از امام محمد باقر ٧ روايت كرده است كه فرمود: ترديدى در اين نيست كه در روز قيامت، هر مقتولى- خواه نيكوكار و خواه بدكار- در حالى (از گور خود) برانگيخته مىشود كه خود را با دست راست به كشنده خود آويزان نموده و با دست چپش سر خود را حمل كرده- و از رگهاى گلويش (هنوز) خون جارى است- مىگويد: پروردگارا! از اين بپرس چرا مرا كشته است؟! اگر قاتل، او را طبق احكام الهى (و بر اساس موازين شرعى) كشته باشد، به پاداش اين كار، بهشت را به
[١] مراد آن است كه قاتل گناهكار با اسلام از دنيا نمىرود.